(1632 S. K. m. 47, 66) (765 S. K. m. 59) (353 S. K. m. 217) (647 S. K. m. 4)
İzin tecavüzü suçundan sanık P.Er Mustafa Tolga KOŞMAZ hakkında 2 nci Hava Kuvveti Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 25.04.2005 gün ve 2005/679-76 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından yasal süresinde temyiz edilmesi üzerine, Başsavcılığın 28 Şubat 2006 tarih ve 2006/1292 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 11.08.2004-22.10.2004 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCKnın 66/1-b ve TCKnın 59/2 nci maddeleri uyarınca neticeten on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Bu hüküm sanık tarafından özetle; Babası ve ailesi ile ilgilenebilmek için teslim olamadığı, kötü niyetli bir hareketinin söz konusu olmadığı ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; Şırnak-Silopi 23 üncü İç Güv.Tug.K.lığı emrinde askerlik görevini yaparken, 26.07.2004 günü saat 07.30da on beş gün süreyle Gaziantep iline sıhhi izine gönderilen sanığın, izin süresi bitiminde Gaziantep-Şırnak arasında tanınacak bir günlük yol süresi sonunda en geç 11.08.2004 günü saat 07.30da birliğine katılması gerekirken katılmadığı ve izin süresini geçirerek 22.10.2004 günü Gaziantep Merkez Komutanlığı görevlilerince yakalandığı, bu suretle 11.08.2004-22.10.2004 tarihleri arasında izin tecavüzünde bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanığın, ailevi ve ekonomik nedenlerle gittiği izninden zamanında dönüp birliğine katılamadığı şeklindeki mazeretinin askerlik hizmetine tercih edilebilecek geçerli bir mazeret olarak kabulünün mümkün olmaması, izin tecavüzü suçunun sırf askeri suç vasfında olması nedeniyle 647 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi uyarınca paraya çevrilememesi ve ASCKnın 47/A maddesine göre ertelenmemesi nedenleriyle temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden; Askeri Mahkemece, sanığa psikiyatrik yönden bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan ve dosyada mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesinden sonra edinilen vicdani kanaate göre, cezanın alt sınırından tayini ve takdiri indirim maddesinin de uygulanması suretiyle mahkûmiyetine hükmolunmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve yasaya uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 15.03.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy