(1632 S. K. m. 47, 66, Ek m. 8) (765 S. K. m. 59) (353 S. K. m. 217, 251)
İzin tecavüzü suçundan sanık J.Er Gürbüz BAYRAKÇEKEN hakkındaki J.Asayiş Kor. K.lığı Askeri Mahkemesinin 17.05.2005 tarih ve 2005/551-314 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığın 28 Şubat 2006 tarih ve 2006/1293 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın 03.10.2004-23.12.2004 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, ASCKnın 66/1-b ve TCKnın 59/2 nci maddeleri uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, nezaret ve yolda geçirdiği sürelerin 353 sayılı Kanunun 251/1 inci maddesi gereğince mahkumiyet süresinden mahsubuna karar verilmiştir (Dz.53).
Sanık bu hükmü noksan soruşturma, sübut ve takdir yönünden yasal süresi içinde temyiz etmiştir (Dz.60-62).
Tebliğnamede ise, yasaya uygun olan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Dosya içeriğinden; sanığın 25.9.2004 günü saat 12.00de yedi gün süreyle dağıtım iznine gönderildiği (Dz.32), en geç 02.10.2004 günü saat 12.00de birliğine katılması gerekirken katılmadığı (Dz.14), 23.12.2004 günü Tekirdağ Merkez Komutanlığına teslim olduğu (Dz.2, 10), 31.12.2004 günü birlik Komutanlığına teslim edildiği (Dz.1) anlaşılmaktadır.
Birlik Komutanlığından izinli olarak ayrılan sanığın, kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın, izin bitiminden itibaren altı tam gün içerisinde birliğine katılmaması eylemi, izin tecavüzü suçunu oluşturmaktadır.
Mahkemece sanığın geçerli bir mazereti bulunmadığına ilişkin kabul yerinde olup, dosya dizi 50de yer alan müzekkere yanıtı karşısında sanığın noksan soruşturmaya ilişkin temyiz nedeninin kabule değer olmadığı görülmüştür.
Askeri Mahkeme tarafından haklı ve yerinde gerekçelere dayanarak kurulan mahkumiyet hükmünde, usul, sübut, vasıf, uygulama maddesi, temel cezanın tayini ve takdiri indirimin uygulanması yönünden herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.
Diğer taraftan, 5329 sayılı Kanunun 1inci maddesi ile Askeri Ceza Kanununa eklenen Ek Madde 8de 26.09.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun genel hükümleri bu Kanunda yer verilen suçlar hakkında da uygulanır. Ancak, bu Kanunun feri askeri cezalara ve cezaların ertelenmesine ilişkin hükümleri ile zamanaşımına ilişkin 49uncu maddesinin (A) bendi hükümleri saklıdır.
Sırf askeri suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü Faslında yazılı suçlar hakkında kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile ön ödeme hükümleri uygulanmaz şeklinde belirtilen açık düzenleme ve ASCKnın 47/A maddesi karşısında; sırf askeri suç niteliğinde olan izin tecavüzü suçundan verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza para cezasına/seçenek yaptırıma çevrilemediği ve ertelenemediğinden, bu yöndeki temyiz nedeni de kabule değer görülmemiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda, 15.03.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy