(1632 S. K. m. 47, 66, Ek m. 8) (765 S. K. m. 59) (353 S. K. m. 217) (AYDK 01.04.2004 T. 2004/66 E. 2004/61 K.)
İzin tecavüzü suçundan sanık Ter. Tnk.Volkan ŞEN hakkında 3 üncü Mknz.P.Tüm.K.lığı Askeri Mahkemesince verilen 22.04.2005 gün ve 2005/437-124 sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 02.03.2006 gün ve 2006/1369 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün onanması görüşü ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan dolayı verilen ilk mahkumiyet hükmünün Askeri Yargıtay 1 inci Dairesinin 09.06.2004 gün ve 2004/621-619 sayılı ilâmı ile onandığı, Askeri Yargıtay Başsavcılığının itirazı üzerine, Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 11.11.2004 gün ve 2004/135-150 sayılı kararı ile Daire kararının kaldırılarak, mahkumiyet hükmünün, öz vakıanın hatalı tespiti nedeniyle bozulduğu, Askeri Mahkemece bozma ilâmına uyulmasını takiben yapılan yargılama sonunda; sanığın 03.10.1999-16.03.2002 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 66/1-b ve TCK'nın 59/2 nci maddeleri uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanık, hapis cezasının para cezasına çevrilmesi ve ertelenmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz etmiştir.
Tebliğnamede hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, sanığın 19.08.1999 günü saat 17.00da yedi gün süreyle İzmite izne gönderildiği, 1999 yılında daha önce kullandığı izinlerde yol süresi verildiği için ayrıca bu izninde yol süresi verilmediği, 16.03.2002 tarihine kadar iznini tecavüz ettikten sonra bu tarihte birliğine katıldığı, deprem nedeniyle Kocaeli Valiliğine başvurduğu, kendisine kırkbeş gün izin verildiğine ilişkin savunması ve deprem konusundaki Genelkurmay Başkanlığının emri birlikte değerlendirildiğinde, sanığa da kırkbeş günlük deprem izninin verilmesi gerektiği, ancak hangi tarihte Valiliğe başvurduğunun belli olmadığı, bu durumda sanığın izne gönderildiği 19.8.1999 tarihinden itibaren kırkbeş günlük izin hakkına sahip olduğuna ilişkin kabulün yerinde olduğu, böylece 03.10.1999-16.03.2002 tarihleri arasında izin aşımı suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.
Sanığın, izin tecavüzü suçuna ilişkin olarak gösterdiği bir takım mazeretlerine, izin tecavüzü süresinin uzunluğu nedeniyle Askeri Mahkemece itibar edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Sanığa 45 günlük iznin bitiminden sonra Kocaeli-Edirne arasında bir günlük dönüş yol süresi tanındığında, izninin 03.10.1999 günü saat 24.00de sona ereceği dolayısıyla suçun başlangıç tarihinin 04.10.1999 olması gerektiği anlaşılmakta ise de, suçun başlangıç tarihindeki hatalı tespitin, sanığın terhis olması da dikkate alındığında, suçun sübutuna, tayin edilecek ceza miktarına ve dolayısıyla hükmün özüne etkili olmadığı gibi, yanlışlığın temadinin sona erme tarihini içermemesi nedeniyle af, zamanaşımı ve tekerrür hükümlerinin uygulanması gibi durumlarında sonuca etkili olmadığı dikkate alındığında bu husus bozma sebebi yapılmayıp yanlışlığa işaretle yetinilmiştir. Nitekim As. Yrg. Drl. Krl. nun 01.04.2004 gün ve 2004/66-61 sayılı kararında suçun başlangıç tarihinin 05.09.2002 yerine 06.09.2002 olarak kabul edilmesinin hükmün bozulmasını gerektirmeyeceği kabul edilmiştir.
ASCK'nın Ek-8 ve 47/A maddelerinin içerdiği yasal imkansızlık karşısında hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmemesi ve tecil edilmemesinde bir kanuna aykırılık bulunmadığından sanığın kabule değer bulunmayan temyiz nedenlerinin reddi ile usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle,
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz nedenlerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 15.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy