(1632 S. K. m. 66) (765 S. K. m. 59) (353 S. K. m. 228)
İzin tecavüzü suçundan hükümlü Hv.Svn.Er Okay YILDIZ vekili tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması üzerine Askeri Yargıtay Başsavcılığın istemin kabule değer olmama noktasından reddi görüşünü içeren 08.03.2006 tarih ve 2006/1506 sayılı tebliğnamesi ekinde gönderilen dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Hükümlü hakkında, 2nci Ordu K.lığı Askeri Mahkemesinin 26.04.2005 tarih ve 2005/154-205 sayılı hükmü ile 08.05.2003-26.02.2004 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek ASCKnın 66/1-b ve TCKnın 59/2 maddeleri uygulanıp sonuç olarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup sözü edilen mahkumiyet hükmü sanığın temyiz talebi üzerine Askeri Yargıtay 1inci Dairesinin 12.10.2005 tarih ve 2005/972-962 sayılı ilamıyla onanarak 12.10.2005 tarihi itibarıyla kesinleşmiştir.
Hükümlü vekili 01.02.2006 tarihli dilekçesiyle müvekkili hakkındaki karara dayanak olan öğelerin yeteri kadar incelenmediğini, bu nedenle yargılamanın yenilenmesini ve infazın geri bırakılmasını ileri sürmek suretiyle yargılamanın yenilenmesini talep etmiştir.
353 Sayılı Kanunun 228inci maddesinde olağanüstü kanun yolu olan hükümlünün lehine yargılamanın yenilenmesi sebepleri A, B, C, D ve E bendinde sınırlı olarak sayılmıştır.
353 Sayılı Kanunun 228/E maddesi Yeni vakıalar veya yeni deliller ileri sürülüp de bunlar yalnız başına veya daha önce irat edilen delillerle birlikte göz önünde tutuldukları taktirde hükümlünün beraetini veya daha hafif cezayı gerektiren kanun hükmünün uygulanması ile hükümlülüğü gerektirebilecek nitelikte olursa hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi sebebi olacağını hükme bağlamıştır.
Bu maddeye göre, yeni olay veya yeni delillerin kuşkusuz yargılamanın yenilenmesini gerektirecek nitelikte ve yargılama sırasında mahkemece bilinmemiş yahut evvelce verilmiş olan hükmü sarsacak ve mahkemeyi o kararın doğruluğu hususunda tereddüde sevk edecek mahiyette olması gerekir.
Oysa, hükümlü vekili tarafından 353 Sayılı Yasanın 228/E maddesinde yazılı olduğu şekilde yalnız başına veya daha önce irat edilen delillerle birlikte göz önünde tutulduklarında kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu izin tecavüzü suçundan beraatini veya daha hafif cezayı gerektiren kanun hükmünün uygulanmasını gerektirebilecek derecede önemli ve yeni bir delil ileri sürülmediğinden, hükümlü vekilinin soyut ve yasal yönden dayanaksız isteminin kabule değer olmaması noktasından reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Hükümlü vekilinin yerinde görülmeyen yargılamanın yenilenmesi ve buna bağlı olarak infazın geri bırakılması isteminin 353 sayılı Yasanın 235 ve 236/2nci maddeleri uyarınca kabule değer olmaması noktasından REDDİNE,
Tebliğnameye uygun olarak, 22.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy