(647 S. K. m. 4, 6) (5237 S. K. m. 7, 45) (5083 S. K. m. 2) (5335 S. K. m. 22) (353 S. K. m. 217)
Hizmette tekasül dolayısıyla harp malzemesini(askeri aracı) mühimce hasara uğratmak suçundan sanık terhisli J.Er Ferhat BENZER hakkında Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 10.08.2004 tarih ve 2004/103-468 sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün, sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 08.03.2006 tarih ve 2006/1508 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün düzeltilerek onanması gerektiği görüşü ile Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın, 12.05.2001 tarihinde hizmette tekâsül dolayısıyla harp malzemesini(askeri aracı) mühimce hasara uğratmak suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 137, TCK'nın 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4 üncü maddeleri gereğince 23.725.000. TL.sı ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi gereğince verilen cezanın ertelenmesine, meydana gelen 3.025.818.945. TL. lık Hazine zararından sanığın kusur oranının karşılığı olan 1.000.000.000. TL. sının ödettirilmesine ve 54.000.000. TL. sı nispi harç alınmasına ilişkin hüküm, sanık tarafından; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, sosyal ve ekonomik durumu iyi olmadığından Hazine zararını ödemede güçlük çekeceği, gibi sebeplerle temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine göre;
Bayındır İlçe Jandarma Komutanlığında askerlik hizmetini yaparken kendisine hizmet nedeniyle teslim edilen yönetimindeki 735243 plakalı askeri araçla, 12.05.2001 tarihinde seyir halinde iken aracını hava ve yol koşullarına uygun şekilde kullanmaması nedeniyle devrilmesine ve bu nedenle mühimce hasara uğrayan araçta 3.025.818.945. TLsi tutarında Hazine zararının doğmasına yol açmak suretiyle atılı suçu işlediğini kabul eden Askeri Mahkemenin, elverişli kanıtlar ve yeterli gerekçe ile alt sınırdan ceza uygulaması yaparak ve takdiri indirim hükmünü de uygulayarak yazılı olduğu şekilde kurduğu mahkumiyet hükmünde, usul ve esas yönlerinden karar tarihi itibariyle herhangi bir isabetsizlik görülmemekle birlikte; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 45 nci Maddesinde sadece hapis ve adli para cezasının öngörülmesi ve 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2 nci Maddesine 5335 sayılı Kanunun 22 nci Maddesi ile eklenen 3 ncü fıkrada, adli para cezasının hesaplanmasında ve ödenmesinde bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı kuralına yer verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2 nci maddesinin emredici hükmü karşısında, kısa süreli hapis cezalarının sanık lehine günlüğü (4) YTLsinden adli para cezasına çevrilerek sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinden, sanık aleyhine olacak şekilde günlüğü 4.745.000. TLsinden ağır para cezasına çevrilmesi yasaya aykırı görülerek, mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiş ancak; bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın temyizine atfen ve resen, para cezasının yanlış belirlenmesi nedeniyle mahkumiyet hükmünün 353 sayılı Kanunun 221 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,
Bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; sanığın kabule değer bulunmayan temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci Maddesi gereğince REDDİNE, sanık hakkında sonuç olarak verilen 23.725.000. TLsi ağır para cezasının YİRMİ (20) YTLsi ADLİ PARA CEZASI şeklinde 353 sayılı Kanunun 220/2-J maddesi gereğince DÜZELTİLEREK, diğer yönlerden yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
22.03.2006 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak OYBİRLİĞİ ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy