(1632 S. K. m. 66) (5237 S. K. m. 62)
Firar suçundan sanık Ord.Er Ergun ÜZÜMKOPARAN hakkında 2 nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 06.09.2005 gün ve 2005/1379-670 sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 08.03.2006 gün ve 2006/1525 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün onanması görüşü ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık hakkında Askeri Mahkemece, firar suçundan dolayı kurulan ilk hükmün Askeri Yargıtay 1 inci D.nin 18.05.2005 gün ve 2005/546-537 sayılı ilâmı ile suçun başlangıç tarihindeki hata nedeniyle bozulmasına karar verilmesinden sonra, bozma ilâmına uyulup uyulmadığı konusunda bir karar verilmeden sanığın 21.10.2004-04.12.2004 tarihleri arasında temadi eden yakalanmakla sona eren firar suçuna işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 66/1-a ve 5237 sayılı TCK'nın 62/1 inci maddeleri uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanık hükmü sebep göstermeksizin temyiz etmiştir.
Tebliğnamede hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, sanığın rahatsızlığı nedeniyle 18.10.2004 tarihinde Çorlu Askeri Hastanesine sevk edildiği, Gelibolu-Çorlu arası tanınması gereken 1 günlük yol süresi sonunda 19.10.2004 günü saat:2400a kadar hastaneye başvurması gerekir iken başvurmadığı, 21.10.2004 tarihinde fizik tedavi polikliniğine başvurduğu, yapılan muayene sonucunda hastaneye yatışına karar verildiği, ancak sanığın yatışını yaptırmayarak firar ettiği, 04.12.2004 tarihinde Edirnede emniyet güçlerince yakalandığı, böylece 21.10.2004-04.12.2004 tarihleri arasında yakalanmakla sona eren firar suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.
Sanık sorgu ve savunmalarında Edirneye kardeşinin yanına gittiğini, hastaneye başvurduğunu, ancak kardeşlerini yalnız bırakmamak için Edirneye geri döndüğünü mazeret olarak ileri sürmüş ise de, firar suçunun mazeret kabul etmemesi nedeniyle savunmasına itibar edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Mahkemece tesis edilen mahkumiyet hükmünde usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden kanuna aykırılık görülmediğinden, hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnamede uygun olarak, 22.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy