Askeri Yargıtay 1. Daire 2006/500 Esas 2006/493 Karar

(765 S. K. m. 75, 80, 258, 266) (5237 S. K. m. 43, 125, 265) (5252 S. K. m. 9)

Müteselsilen görevli memura hakaret ve tehdit suçlarından sanık terhisli Top. Er İsmail EKİNCİ hakkında 5’inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 16.09.2005 gün ve 2005/285-603 esas ve karar sayılı mahkumiyete ilişkin hükümlerin, sanık tarafından süresinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine, dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının hükümlerin bozulması görüşünü içeren 08.03.2006 gün ve 2006/1562 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilmekle incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Askeri Mahkemece; sanığın, 08.03.2004 tarihinde,

1- Müteselsilen görevli memura hakaret suçunu işlediği kabul edilerek, 765 sayılı TCK’nın 266/1 ve 80’inci maddeleri gereğince teşdiden üç ay on beş gün hapis ve 583 YTL. adli para cezasıyla,

2- Müteselsilen görevli memuru tehdit suçunu işlediği kabul edilerek, 765 sayılı TCK’nın 258/1 ve 80’inci maddeleri gereğince teşdiden dokuz ay on gün hapis cezasıyla,

3- 765 sayılı TCK’nın 75/2’nci maddesi uyarınca neticeten, on iki ay yirmi beş gün hapis ve 583 YTL. adli para cezasıyla,

Cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu hükümler, sanık tarafından, olayın bir komplodan kaynaklandığı belirtilerek, süresinde temyiz edilmiştir.

Tebliğnamede, sanığın eylemlerinin sübutunda isabetsizlik bulunmadığı, ancak, 765 sayılı TCK’nın 258/3’üncü maddesinde düzenlenen suçun 5237 sayılı TCK’nın 265’inci maddesinde; 266’ncı maddesinde düzenlenen suçun, 5237 sayılı TCK’nın 125/3’üncü maddesinde yeniden düzenlenmiş olması nedeniyle, lehe yasa değerlendirmesine olanak sağlanması bakımından mahkumiyet hükmünün bozulması görüş ve düşüncesi bildirilmiştir. Ayrıca, müteselsilen görevli memuru tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilen eylemlerin, teselsül olmaksızın 765 sayılı TCK’nın 258/3’üncü maddesi kapsamındaki görevli memura mukavemet suçunu oluşturacağı belirtilmiştir.

Müteselsilen görevli memura hakaret suçu bakımından yapılan incelemede; sanık İsmail EKİNCİ’nin, 08.03.2004 tarihinde Askeri Cezaevi Müdürlüğü muhafızlarınca Askeri Mahkemeye duruşmaya getirildiği, bekleme salonunda oturdukları sırada Özdemir BİLEK isimli şahsın sanığın yanına gelerek konuştuğu ve avucunun içine bir şeyler koyduğu, bu olayı muhafızlardan Erhan ÖZBEK’in fark ettiği ve durumu P.Çvş. Mustafa GÜNGÖR’e haber verdiği, olayın akabinde sanığın duruşmaya çağrıldığı, duruşmadan çıktığında ise, sanığın araca götürülüp üzerinde arama yapıldığı, arama sonucunda bir şey bulunamadığı, P.Er Erhan ÖZBEK’in ayakkabısının içine bakılmasını istemesi üzerine, sanığın ayakkabısının içinde esrar buldukları, sanığın bu olaya sinirlenerek orada bulunan cezaevi gardiyanları P.Er Muhammet KÜTÜKÇÜ, P.Çvş. Sinan ÖZTÜRK, P.Er Erhan ÖZBEK ve P.Çvş. Mustafa GÜNGÖR’e hitaben anasını sinkaf ettiğim, senin bacının a.... koyacağım, sıfata bak, Allah kimi nasıl yaratacağını biliyor, bunu karşımdan götürün, gördükçe gıcık oluyorum, bunu söyledin diye sana madalya mı verecekler, kollarına rütbe mi verecekler? Anasını sinkaf ettiğimin çocuğu, bacısını sinkaf ettiği, o..... evladı, .... sanki bir ya...mış gibi üstümü arıyor, sıfatını sinkaf ettiğimin o..... evladı, zaten ona ayar oluyorum, sıfata bak, neye benziyor, Allah kime tip vereceğini biliyor, o..... çocukları, anasını sinkaf ettiklerim, Allah’ınızı, Peygamberinizi sinkaf edeyim diyerek küfürler etmek suretiyle müteselsilen görevli memura hakaret suçunu işlediği sübut bulmakta ve usul yönünden herhangi bir kanuna aykırılık bulunmamakta ise de,

765 sayılı TCK’nın 266/1’inci maddesinde düzenlenen görevli memura hakaret suçu; 5237 sayılı TCK’nın 125/3’üncü maddesinde, 765 sayılı TCK’nın 80’inci maddesinde düzenlenen teselsül hükümleri ise; 5237 sayılı TCK’nın 43’üncü maddesinde yeniden düzenlenmiştir. Mülga 765 sayılı TCK’nın 266/1 ve 80’inci maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilen sanığın, 01.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu karşısındaki durumunun Askeri Mahkemece değerlendirilip, lehe olan kanun hükümlerinin değerlendirilmesine olanak sağlanması bakımından, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9’uncu maddesinde yer alan Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir. şeklindeki düzenleme uyarınca, uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Müteselsilen görevli memuru tehdit suçu bakımından yapılan incelemede; sanığın, yukarıda belirtilen olay sırasında 5’inci Kolordu Komutanlığı Askeri Cezaevinde görevli olan gardiyanlar P.Er Necmettin TÜZ, P.Er Mehmet IŞIK, P.Er Muhammet KÜTÜKÇÜ, P.Çvş. Sinan ÖZTÜRK, P.Er Erhan ÖZBEK ve P.Çvş. Mustafa GÜNGÖR’e hitaben ...ben buradan çıkınca sen sakın çarşıya çıkma, çıktığımda seni ölesiye dövdüreceğim, ben buradan çıktığımda senin kulaklarını keseceğim, sizi asacağım, keseceğim, öldüreceğim, ... sizler beni nasıl ipe götürdüyseniz ben de sizi nasıl ipe götüreceğim göreceksiniz diyerek tehditlerde bulunmak suretiyle müteselsilen görevli memuru tehdit suçunu işlediği kabul edilerek, yazılı olduğu şekilde mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Sanığın, yanında görevli olarak bulunan gardiyanlara karşı ardışık olarak sarf ettiği tehdit içerikli sözlerin, 765 sayılı TCK’nın 258/1’inci maddesinde (5237 sayılı TCK’nın 265/1’inci maddesi) tanımlanan görevli memuru tehdit suretiyle mukavemet suçunu oluşturduğu, ancak sanığın üzerinde uyuşturucu maddenin aranması ve bulunması sürecinde ardışık olarak sarf ettiği bu sözlerin mağdur sayısınca mukavemet suçunu oluşturduğunun kabul edilemeyeceği, zira, sanığın kendisi hakkında mağdurlar tarafından yapılmak istenen ve bütünlük gösteren işlemi engellemeye yönelik olarak kül halinde tehdit içeren sözleri sarf ettiği, bu bağlamda yüklenen suçun müteselsilen işlendiğinden söz etmek mümkün olmadığından, mahkumiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Sanığın temyizine atfen ve resen, 353 sayılı Kanunun 221/1’inci maddesi gereğince müteselsilen görevli memura hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün lehe-aleyhe kanun değerlendirmesine olanak sağlanması bakımından, müteselsilen görevli memuru tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün uygulama yönünden BOZULMASINA,

Sonuçta tebliğnameye uygun olarak, 22.03.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)

Full & Egal Universal Law Academy