(1632 S. K. m. 47, 87, Ek m. 8) (765 S. K. m. 59) (353 S. K. m. 217)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık Ter. İs.Er Muzaffer DİCLELİ hakkında 2 nci Kolordu K.lığı Askeri Mahkemesince verilen 08.03.2005 gün ve 2005/336-48 sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, dava dosyasının Başsavcılığın 10 Mart 2006 gün ve 2006/1578 sayılı hükmün bozulması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderildiği görülmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
HÜKÜM I: Askeri Mahkemece; sanığın, 09.07.2002 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCKnun 87/1 (ilk cümlesi) ve TCKnın 59/2 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak yirmi beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ I: Mahkemenin bu hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.03.2004 gün ve 2004/219-210 sayılı kararı ile söz konusu hüküm noksan soruşturma nedeni ile bozulmuştur.
HÜKÜM II: Askeri Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda sanığın 09.07.2002 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCKnun 87/1 (ilk cümlesi) ve TCKnın 59/2 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak yirmi beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, yasal imkansızlık nedeniyle cezanın paraya çevrilmesine ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
TEMYİZ II: Bu hüküm sanık tarafından süresinde, verilen cezanın haksız ve ağır olduğu ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğinden; 9.7.2002 tarihinde saat 12.30daki öğle yemeği içtimasına bir düzen içerisinde yemeğe girilmesini sağlamaya çalışan 3.Takım Çavuşu İs. Çvş. M. Yetkin YILMAZın sanığı içtimaya çıkması konusunda uyarıp emir vermesine rağmen, sanığın verilen emri yerine getirmeyip içtimaya katılmadığı, sıraya uymayıp aradan içeri girmek istediği, bunu görüp izin vermeyen İs. Çvş. Yetkin YILMAZ ile sözlü münakaşaya girdiği, askeri birlik içerisindeki yaşamı düzenlemeye yönelik olarak sanıklara sözle tebliğ edilen, yemeğe bir düzen içerisinde girilmesi amacını taşıyan, içtimaya çıkmak konusunda verilen emrin hizmete ilişkin olduğunda kuşku bulunmadığı, sanığın buna rağmen içtimaya, katılmayıp, sıraya girmeyerek aradan içeriye girmeye çalışmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği konusunda kuşku bulunmamaktadır.
Askeri Mahkemece, gerekçeli hükümde gösterilen haklı ve hukuka uygun gerekçe ile sanığın saikle ilgili savunmalarına itibar edilmemesi ve müsnet suçun sabit görülerek, yasada öngörülen asgari ceza haddi üzerinden takdiri indirim maddesi de uygulanmak suretiyle yazılı olduğu şekilde mahkumiyete hükmolunmasında yasaya aykırı bir durum mevcut bulunmadığı ve emre itaatsizlikte ısrar suçunun sırf askeri suç vasfında olması nedeniyle ASCK'nın EK-8inci maddesi uyarınca paraya çevrilememesi ve ASCKnın 47/A maddesine göre ertelenmemesi nedenleriyle mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
Tebliğnamede; yemek istihkaklarının erbaş ve erlere eksiksiz olarak ve bir düzen içerisinde yedirilebilmesi için Bl. Astsb.nezaretinde yemekhane önünde yapılan içtimaya katılmaları hususundaki uygulamanın (yemek istemeyen erlerin içtimaya katılmalarının zorunlu olup olmadığı) ve bu konudaki emirlerin sanığa yazılı ve sözlü olarak tebliğ edilip edilmediğinin tespiti bakımından olay tarihinde sanığın Bl.K.nı, Bl.Astsb.ve Bl.Yazıcısı olan personelin tanık olarak dinlenmemiş olması nedeniyle hükmün noksan soruşturma yönünden bozulması görüşü bildirilmiş ise de;
Yemek istihkaklarının erbaş ve erlere eksiksiz ve bir düzen içerisinde yedirilebilmesi için yemekhane önünde Bl.Nö.Astsb.nezaretinde içtima alındığı, olay günü Nö.Çvş. olan Uzm. Çvş. H.Rıza YILMAZın talimatla alınan ifadesinde, öğle yemeği için bölüğün düzenli bir sıra dahilinde yemeğe girmesini sağlamak için İs.Çvş. M.Yetkin YILMAZa emir verdiğini beyan ettiği görülmüştür. Askeri birlik içerisindeki yaşamı düzenlemeye yönelik olarak, yemeğe bir düzen içerisinde girilmesini sağlamak amacıyla, yemekhane önünde içtima alınması şeklindeki Dz.130daki yazıya göre sanığa tebliğ edilerek malum ve muayyen bir hale getirilen emre riayet etmeyerek sanığın yemek içtimasına katılmaması ve bu suretle emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşumunu kabul eden mahkeme kararı gerekçesinin hukuka uygun ve yeterli olduğu, o tarihte bölükte görevli olan personelin, sanığa yemek içtiması ile ilgili emrin tebliğ edilip edilmediği konusunda dinlenmeleri hususunda, yukarıda belirtilen birlik K.lığı yazısı ve tanık Uzm.Çvş. H.Rıza YILMAZın beyanları yeterli görülmekle ve esasen sanığın olay günü öğlen yemeği yemeyeceği şeklinde hiçbir beyanının bulunmaması nedeniyle, bu yönden noksan soruşturma bulunduğu şeklindeki görüşe iştirak edilmemiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklandığı üzere;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz itirazının 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve esas bakımından yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye aykırı olarak, 22.03.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy