(1632 S. K. m. 87) (765 S. K. m. 59)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık terhisli Dz. Mhf. Çvş.Volkan AK hakkındaki Kuzey Deniz Saha K.lığı Askeri Mahkemesinin 18.05.2005 tarih ve 2005/336-242 sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 20.03.2006 tarih ve 2006/1739 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 07.07.2004 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek ASCKnın 87/1(birinci cümle) ve TCKnın 59/2nci maddeleri uygulanıp sonuç olarak 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, bu hükmün sanık tarafından yakalandığında alkol almamış olduğunu, alkole el konduğunu, suç kastı ile hareket etmediğini belirten bir dilekçeyle temyiz edildiği, tebliğnamede hükmün onanması yönünde görüş bildirildiği, anlaşılmaktadır.
Yapılan incelemede; sanığın Çanakkale Boğaz K.lığı Güv. Tb. 2nci Güv.Bölüğünde askerlik hizmetini yaparken, Birliğe alkollü içecek getirilmeyeceğine ilişkin yasağı kapsayan Brl.K.lığının yazılı emrinin 05.04.2004 tarihinde bildirilmesine ve ayrıca imza karşılığı tebliğ edilmesine rağmen, sanığın 07.07.2004 günü saat 23.20 sıralarında izinsiz olarak kışla tel örgülerini aşıp dışarı çıkarak 5 adet bira ve 1 şişe şarap alarak jeneratör dairesi arkasındaki tel örgülerden içeri girerken Nöb.Astsb. tarafından görüldüğü, Nöb.Astsb. tarafından çağrılan sanığın elindeki poşette belirtilen içkilerin çıktığı belirlenmiş olup, Mahkemece dosyada mevcut elverişli delillere uygun olarak maddi vakıanın açıklandığı şekilde belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Askeri Ceza Kanunun 87/1inci madde birinci cümlesinde yazılı emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşabilmesi için, amir tarafından verilmiş bir emrin bulunması, emrin konusunun hizmete ilişkin olması, bu hizmet emrinin suçun faili olan ast yönünden özelleştirilerek somut hale getirilmesi ve fail astın emre itaatsizlikte ısrar kastıyla hareket ederek emri hiç yapmaması gerekmektedir. Dava konusu olayda kışlaya içki sokulmamasını öngören emrin, askeri birliğin emniyeti, genel disiplin ve moral konuları esas alınarak bu konularda doğabilecek zaaf ve tehlikeleri önlemek amacıyla verildiği, düzenleniş şekli ve amacı dikkate alındığında, bu emrin askeri hizmete ilişkin olduğunda ve sanığa yöntemine uygun olarak tebliğ edilip somut hale getirildiğinde kuşku bulunmamaktadır.
Bu suretle sanığın kendisine tebliğ olunarak malum ve muayyen hale getirilmiş hizmet emrini hiç yapmayarak 4551 sayılı Kanunla değişik ASCKnın 87nci maddesinin 1inci fıkrasının birinci cümlesinde yazılı tanıma uygun fiili suç kastıyla hareket ederek yapmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği sabit olup, Mahkemece yerinde ve uygun gerekçelerle savunmaya itibar olunmayarak suçun sübutunu kabul ve vasfını tayinde, asgari hadden ceza tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyizinin reddi ile mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyizinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE,
Usul ve esas yönünden Kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 29.03.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy