(1632 S. K. m. 63) (5237 S. K. m. 62) (647 S. K. m. 4) (1111 S. K. m. 43)
Bakaya suçundan sanık P.Er Mehmet Ali KÖSEDAĞ hakkındaki 3 üncü Mknz. P.Tümen K.lığı Askeri Mahkemesinin 14.2.2006 tarih ve 2006/371-26 sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığın 21 Mart 2006 tarih ve 2006/1824 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 11.03.2005-12.04.2005 tarihleri arasında bakaya suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCKnın 63/1-A (üç ay içinde gelenler), TCKnın 62 ve 647 sayılı Kanunun 4 maddeleri gereğince 900 YTL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir. (Dz.42-43)
Bu hüküm sanık tarafından süresinde maddi durumunun kötü olduğundan cezanın hafifletilmesini arz ederim. şeklindeki gerekçelerle temyiz edilmiştir (Dz.47).
Tebliğnamede ise, mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Ağrı Askerlik Şubesince sanık adına çıkartılan celp çağrı pusulasının 21.02.2005 tarihinde ablası Songül KÖSEDAĞa tebliğ edildiği (Dz.7), bu tebligat uyarınca 24.02.2005 tarihinde sevkinin yapılacağının bildirildiği, 1111 sayılı Askerlik Kanunun 43 üncü maddesine göre tanınması gereken 15 günlük hazırlık süresi ve 1 günlük yol süresi sonunda 11.03.2005 tarihinde birliğine katılması gerektiği, ancak sanığın 12.04.2005 tarihinde Yüreğir Askerlik Şubesine müracaat ederek sevkini sağlattığı (Dz.8), bu suretle sanığın 11.03.2005-12.04.2005 tarihleri arasında bakaya suçunu işlediği anlaşılmaktadır.
Suç tarihi itibariyle tayin olunan cezasının 647 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi gereğince 12 YTL.den paraya çevrilmesinde herhangi bir isabetsizlik olmadığından sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Bu nedenle Askeri Mahkemece; karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle yazılı olduğu şekilde sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri hafifletici sebepler göz önünde bulundurularak cezasından gerekli indirim yapılmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden yasaya uygun olduğu görülen mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda, 29.03.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy