(1632 S. K. m. 66) (5237 S. K. m. 62)
İzin tecavüzü suçundan sanık P.Er Ejder GÜLMEZ hakkındaki 9 uncu Mot. P.Tugay K.lığı Askeri Mahkemesinin 15.12.2005 tarih ve 2005/1193-891 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığın 24 Mart 2006 tarih ve 2006/1897 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 20.12.2004-10.01.2005 tarihleri arasında yakalanmak suretiyle sona eren izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCK'nın 66/1-b ve TCK'nın 62nci maddeleri gereğince sonuç olarak on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir (Dz.54-56).
Bu hüküm sanık tarafından süresinde Eşimin ameliyat olma durumu vardı. Yanında bulunmak zorundaydım, izinden dönemedim. Eşimin raporu dosyada bulunmaktadır. şeklindeki gerekçelerle temyiz edilmiştir (Dz.61-62).
Tebliğnamede ise, yasaya uygun olan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre;
Kıbrıs 49.P.A.4.P.Tb. K.lığı emrinde askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın, 1.12.2004 tarihinde 4 gün yol süresi verilerek 15 gün izne gönderildiği (Dz.20), bu izninden 20.12.2004 gününe kadar dönüp birliğine katılması gerekirken katılmayarak izin tecavüzünde bulunduğu, 10.1.2005 tarihinde Adana Seyhanda yakalandığı (Dz.17), bu suretle 20.12.2004-10.1.2005 tarihleri arasında izin tecavüzünde bulunduğu anlaşılmaktadır.
Sanık temyizinde eşinin ameliyat olması durumu olduğunu, yanında bulunmak istediğini ileri sürmüş ise de; sanığın eşinin suç tarihlerinde Adana Devlet Hastanesinde tedavi görmediği (Dz.49-52), sanığın daha önce ibraz ettiği raporun ise (Dz.43) 2005 yılı Ağustos ayına ait, rahatsızlığının ise uzun süreli olduğundan, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Bu nedenle; Askeri Mahkemece, karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle yazılı olduğu şekilde sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip takdiri hafifletici sebepler göz önünde bulundurularak cezasından gerekli indirim yapılmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklandığı üzere;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda, 06.04.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy