(1632 S. K. m. 47, 66, Ek m. 8) (765 S. K. m. 59) (5237 S. K. m. 62)
İzin tecavüzü suçundan sanık İs. Tek. Bçvş. (TSKdan ilişiği kesilen) Yıldırım SEVİM hakkında 15inci P.Tümen Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 08.02.2006 gün ve 2006/195-126 sayılı mahkûmiyete ilişkin hükmün sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının hükmün onanması görüşünü içeren 28.03.2006 gün ve 2006/2037 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın, 06.09.2003-12.09.2004 tarihleri arasında işlediği izin tecavüzü suçundan dolayı ASCKnın 66/1-b ve TCKnın 59/2nci maddesi uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin önceki mahkûmiyet hükmünün, sanığın temyizi üzerine Askeri Yargıtay 1inci Dairesinin 05.10.2005 tarih ve 2005/930-920 sayılı ilâmı ile noksan soruşturma nedeniyle bozulması üzerine, yeniden yapılan yargılama sonunda, Askeri Mahkemece; sanığın, 08.09.2003 ile 12.10.2004 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediğinin kabulüyle eylemine uyan ASCKnın 66/1-b ve 5237 sayılı TCKnın 62nci maddeleri gereğince sonuç olarak on ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Bu hüküm sanık tarafından, maddi imkansızlıklar nedeniyle zamanında izninden dönemediği ve hakkındaki iki ayrı davanın birleştirilmesi gerektiği belirtilerek süresinde temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede, hükmün onanması yönünde görüş ve düşünce bildirilmiştir.
Yapılan incelemede; sanığa 27.08.2003 tarihinde on gün süreyle izin verildiği, gidiş-dönüş için tanınması gereken iki günlük yol süresi sonunda 08.09.2003 tarihine kadar birliğine katılması gereken sanığın izin süresi bitiminde birliğine katılmadığı, müteakiben 12.10.2004 tarihinde birliğine katılan sanığın, 08.09.2003 ile 12.10.2004 tarihleri arasında izin tecavüzünde bulunduğu dosyadaki delillerden açıkça anlaşılmakta olduğundan,
Sanığın belirtilen tarihler arasında geçerli özrü olmaksızın izin tecavüzü suçunu işlediğini kabul eden Askeri Mahkemece, karar yerinde gösterilen haklı ve inandırıcı gerekçelerle yazılı olduğu şekilde sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri hafifletici neden gözönünde bulundurularak cezasında gerekli indirim yapılmak suretiyle neticeten on ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesinde, ASCK'nın 47/A maddesi gereğince cezanın ertelenmesinin ve keza ASCK'nın EK-8 inci maddesi gereğince paraya çevrilmesinin yasal olarak mümkün olmaması nedeniyle kurulan hükümde; usûl, sübut, vasıf, takdir ve uygulama açısından yasaya aykırı bir durum bulunmadığından, temyiz sebepleri reddedilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE,
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 06.04.2006 günü oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy