(477 S. K. m. 48) (1632 S. K. m. 87) (353 S. K. m. 50, 162, 173) (5271 S. K. m. 34, 223, 230)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık Ulş.Uzm.Çvş.Murat SOĞUKPUNAR hakkında Hv.Eğt.Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 10.08.2005 gün ve 2005/256-296 sayılı görevsizlik kararının askeri savcı ve sanık müdafii tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının bozma görüşünü içeren 30.03.2006 gün ve 2006/2106 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; Sanık hakkında her ne kadar emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; isnat olunan eylemin 477 sayılı Kanunun 48 inci maddesinde yazılı emre itaatsizlik disiplin suçunu oluşturduğu kanaatine varıldığından 353 sayılı Kanunun 9, 19 ve 176 ncı maddeleri uyarınca Askeri Mahkemenin görevsizliğine,
Sanığın 477 sayılı Kanunun 48 inci maddesi uyarınca emre itaatsizlik disiplin suçundan yargılamasının temini için dava dosyasının İzmir-Gaziemir Ulş.Ok.ve Eğitim Mrk.K.lığı Disiplin mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Hüküm, Askeri Savcı tarafından özetle; sanığın eyleminin sabit olduğu, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği ileri sürülerek sanık aleyhine, sanık müdâfii tarafından ise özetle; sanığa beraat kararı verilmesi gerektiğini belirten bir dilekçeyle ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede hükmün gerekçesizlik yönünden bozulması görüş ve düşüncesi bildirilmiştir.
Dosya kapsamından, sanık Ulş.Uzm.Çvş.Murat SOĞUKPUNARın Ulş.Ok. ve Eğt.Mrk.K. lığında şoför olarak görev yaparken, Aralık 2004 ayı içerisinde Tk.K.Ulş.Üçvş. Tansel ÇÖRTÜK tarafından sanığa 2 yıldır kullandığı BMC minibüsün teknik bilgileri ve özellikleri hakkında ders notu hazırlamasının emredildiği, bir sonraki bakım gününde sanığın ders notlarını hazırlayıp getirmemesi ve izne gideceğini söylemesi üzerine Tk.K. tarafından sanığa 07.01.2005 tarihine kadar izin verildiği ve o tarihte ders notlarını hazırlayıp getirmesinin söylendiği,
Belirtilen gün geldiğinde, bakım düzeni alındıktan sonra doğrudan sanığın yanına giden Tk.K.Üçvş.Tanselin ders notlarını hazırlayıp hazırlamadığını sorması üzerine, sanığın hazırlayamadığını beyan ettiği, Üçvş. Tanselin sebebini sorması üzerine de sanığın oto galericilerine gittiğini bulamadığını söylediği, bu defa Tk.K.Tanselin BMC servisine gidip gitmediğini sorduğu, sanığın gitmediğini beyan etmesi üzerine Asb.Tanselin; 1,5 aydır hazırlayacağım diyorsun neden hazırlamıyorsun diye sorması üzerine sanığın komutanım üzerime geliyorsun ben bu işi bırakacağım diyerek bakım yerinden ayrıldığı, Tk.K.Tanselin çağırmasına rağmen geri dönmediği, emre itaatsizlikte ısrar suçundan hakkında kamu davası açılan sanığın yargılama aşamasında 23.03.2005 günü söz konusu ders notlarını hazırlayıp Tk.K.Üçvş.Tansele verdiği maddi olay olarak sübuta ermiştir.
Sanık savunmalarında, Üçvş.Tanselin emri üzerine ders notu hazırlamak için gerekli araştırmalara başladığını, sanayicilere ve oto galericilerine gittiğini herhangi bir şey bulamadığını, birlik içinde ve dışında doküman bulamadığını bu yüzden ders notunu hazırlayamadığını, Takım Komutanının BMC servisine giderek araştırdın mı diye sorduğunu, gitmediğini söylediğini, daha sonra BMC servisine gittiğini, ilgili dokümanları toparlayıp ders notunu hazırladığını ve Tk.K.nına teslim ettiğini, emre itaatsizlik gibi bir kastının olmadığını beyan etmiştir (Dz.7,40).
Sanığın bu savunmaları tanıklar Murat DİKİLEN (Dz.49) ve Hasan ÖTKEN (Dz.49) tarafından da doğrulanmakta ve Tk.K.Tansel ÇÖRTÜK tarafından da ders notlarının 23.03.2005 tarihinde kendisine verildiği belirtilmektedir.
Sanığın, emri yerine getirmek için gerekli araştırmalara başladığını ancak zamanında yeterli doküman bulamadığı için emri gecikmeli olarak yerine getirdiğini kabul eden Askeri Mahkemenin; sanığa verilen emrin hizmete ilişkin olduğunun, ancak sanığın somut olayda itaatsizlikte ısrar kastı ile hareket etmediğinin kabulünde bir isabetsizlik ve kanuna aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin suçun oluşmadığına, Askeri Savcının da eylemin ASCK'nın 87 nci maddesinde yazılı emre itaatsizlikte ısrar suçunu oluşturacağına ilişkin temyiz sebepleri kabule değer görülmemiştir.
353 sayılı Kanunun 50 inci maddesinde Askeri Mahkemelerce verilen her türlü kararın gerekçeli olarak yazılacağı, 173 üncü maddesinde de hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususların nelerden ibaret olacağı hüküm altına alınmıştır. 173 üncü maddenin ilk üç fıkrasında sanığın mahkûm olması halinde hükmün gerekçesinde bulunması lazım gelen hususlar, son fıkrasında ise beraat halinde gerekçede bulunması lazım gelen hususlar ayrı ayrı belirtilmiştir.
353 sayılı kanunun 50 ve 173 üncü maddelerine benzer hükümler 5271 sayılı CMKda düzenlenen 34 ve 230 uncu maddelerdir. CMKın 230 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında mahkûmiyet hükmünün, 2 nci fıkrasında beraat hükmünün, 3 üncü fıkrasında ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın gerekçesinde nelerin yazılacağı belirtilmiş, maddenin son fıkrasında ise; yukarıdaki fıkralarda belirtilen hükümlerin dışında başka bir karar veya hükmün verilmesi halinde bunun nedenlerinin gerekçede gösterileceği belirtilmiştir.
Hükümden ne anlaşılması gerektiği de CMKnın 223 ve 353 sayılı Kanunun 162nci maddesinde belirtilmektedir.
Görevsizlik kararlarının, yargısal faaliyeti sonlandırmadığı dikkate alındığında, gerek CMKnın 230uncu maddesinde gerekse 353 sayılı Kanunun 173üncü maddesinde yazılı olduğu şekilde gerekçeyi ihtiva etmesi gerekmediği, akla, hukuka ve maddi olaya uygun, ve yasal olmasının yeterli olduğu, bu yeterliliğin de norm denetimini yapan Askeri Yargıtay tarafından yapılacak denetimde irdeleneceği konusunda kuşku bulunmamaktadır.
Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, Askeri Mahkemece iddia ve savunmaların ayrıntılı olarak yazıldığı, sözlü ve yazılı delilerin belirtildiği, delillerin değerlendirilmesi ve kabulü bölümünde dava konusu emir ile sanığın savunmalarının irdelendiği, eylemin hangi nedenle hangi kanun maddesini ihlal ettiğine dair açıklamanın yapıldığı anlaşıldığından, hükmün gerekçeden yoksun olduğuna ilişkin tebliğname görüşüne itibar edilmemiştir.
Bu nedenlerle, Askeri Mahkemece haklı ve inandırıcı gerekçelerle sanığın eyleminin emre itaatsizlik disiplin suçunu oluşturması dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Askeri Savcının ve sanık müdafiinin kabule değer görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin 353 Sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE,
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun bulunan görevsizlik kararının ONANMASINA,
Tebliğnameye aykırı olarak 12.04.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy