(1632 S. K. m. 66) (5237 S. K. m. 62)
İzin Tecavüzü suçundan tutuklu sanık J.Er Yıldıray ŞENKAYA hakkındaki 2nci Hv.Kv.K.lığı Askeri Mahkemesinin 23.02.2006 tarih ve 2006/990-107 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 04.04.2006 tarih ve 2006/2169 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ile Dairemize gönderilen dosya üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Mahkemece; sanığın, 31.10.2005 - 01.12.2005 tarihleri arasında yakalanmakla sona eren izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek ASCKnın 66/1-b ve 5237 sayılı TCKnın 62/1 maddeleri uygulanıp sonuç olarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; bu hükmün sanık tarafından nedensiz temyiz edildiği; tebliğnamede mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirildiği, anlaşılmaktadır.
Yapılan incelemede; Midyat İlçe J.K.lığında askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın 07.10.2005 günü saat 10.30da İstanbul adresinde geçirmek üzere 4 gün yol süresi de verilerek toplam 24 gün (20+4) süreyle izne gönderildiği, sanığın en geç 31.10.2005 günü saat 10.30a kadar Birliğine dönmesi gerekirken, dönmeyip bir süre izin tecavüzünde kaldıktan sonra 01.12.2005 günü saat 13.00de Silivride jandarma önleyici hizmet devriyesi tarafından yakalandığı anlaşılmaktadır.
Ceza ehliyeti konusunda duyulan kuşkunun duruşmada dinlenen psikiyatri uzmanı bilirkişinin mütalâasıyla giderildiği ve cezai ehliyetinin tam olduğu saptandığından, sanığın psikolojik sorunları olduğuna ilişkin mazeretine itibar edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
İzin sonu katılmamasını haklı gösterecek yasal bir mazereti bulunmayan sanığın, suç kastı ile hareket edip izinden 6 gün içinde dönmeyerek ASCKnın 66/1-b maddesinde yazılı tanıma uygun izin tecavüzü suçunu işlediği anlaşıldığından, Mahkemenin yerinde ve uygun gerekçelerle tesis ettiği hükümde usûl, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın yerinde görülmeyen temyizinin reddi ile mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyizinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE,
Usûl ve esas yönünden Kanuna uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 19.04.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy