(1632 S. K. m. 47, 66, 71, 73, Ek m. 8) (5237 S. K. m. 50, 62, 63) (647 S. K. m. 4)
Firar suçundan sanık terhisli Top.Onb.Hüseyin YÜKSEL hakkındaki Dağ Komd.Ok.ve Eğt.Mrk.K.lığı Askeri Mahkemesinin 30.06.2005 tarih ve 2005/468-220 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 10.04.2006 tarih ve 2006/2287 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 10.08.2004-23.08.2004 tarihleri arasında firar suçunu işlediği sabit görülerek ASCKnın 66/1-a, 73 ve 5237 sayılı TCKnın 62nci maddeleri uygulanıp sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, adli gözlem altında geçen 28.02.2005-02.03.2005 tarihleri arasındaki sürenin 5237 sayılı TCKnın 63üncü maddesi uyarınca cezasından indirilmesine karar verildiği,
Bu hükmün sanık tarafından cezanın paraya çevrilip ertelenmemesinin Kanuna aykırı olduğu belirtilerek temyiz edildiği,
Tebliğnamede, rütbenin geri alınması feri cezasının uygulanmaması şeklindeki hataya işaretle hükmün onanması yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.
Yapılan incelemede; sanığın Denizli 11inci P.Tug.Top.Tb.3üncü Bataryada askerlik hizmetini yaparken 10.08.2004 günü muayene için gönderildiği Denizli Devlet Hastanesine kayıt yaptırmadan şehirden uzaklaşarak firar ettiği, altı günden fazla süreyle firarda kalan sanığın altı haftalık mehil dolmadan 23.08.2004 günü kendiliğinden Birliğine katıldığı maddi vakıa olarak ortaya çıkmış bulunmaktadır.
İzmir Hava Hastanesinde tutulduğu adli gözlem sonucu ceza ehliyetinin tam olduğu belirlenen ve aynı Hastane Sağlık Kurulunca suç tarihlerinde ve gözlem tarihinde askerliğe elverişli bulunan sanığın, mazeret kabul etmeyen suçlardan olan firar suçunu işlediği tüm dosya kapsamı elverişli delillerle sabit olup; Mahkemece yerinde ve uygun gerekçelerle savunmaya itibar olunmayarak suçun sübutunu kabul ve vasfını tayinde, asgari hadden ceza tayininde, usûl ve uygulamada, sırf askeri suç niteliğinde olan firar suçundan dolayı gerek 647 sayılı Kanunun 4/son maddesi ve gerekse ASCK'nın Ek-8inci maddesi hükmü uyarınca cezanın 5237 sayılı TCKnın 50nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesinin ve ASCKnın 47/A ve Ek-8inci maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesinin kanuni imkânsızlığı nazara alınarak bu yönde bir uygulama yapılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyizinin reddi ile mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
Suç tarihinde onbaşı olan sanık hakkında ASCKnın 71inci maddesi uyarınca rütbesinin geri alınmasına da karar verilmesi gerekirken bunun yapılmaması hatalı ise de, Askeri Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 17.05.2004 tarih ve 2004/1-1 sayılı kararı uyarınca aleyhe temyiz yokluğunda bu hata bozma nedeni sayılmayarak hataya işaretle yetinilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyizinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE,
Usûl ve esas yönünden Kanuna uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 19.04.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy