(1632 S. K. m. 47, 87, Ek m. 8) (5237 S. K. m. 62)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık Ter.J.Er Mesut ALUÇ hakkında Hava Eğitim Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 30.11.2005 gün ve 2005/608-532 esas ve karar sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının onama görüşünü içeren 10.04.2006 gün ve 2006/2312 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCK'nın 87/1 ve 5237 TCK'nın 62 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak 25 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık tarafından, sebepsiz olarak temyiz edilmiş, tebliğnamede hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Dosya kapsamından; sanık Ter.J.Er Mesut ALUÇa, birliğin ve personelin güvenlik, emniyet ve disiplinini ilgilendiren ve bu sebeple de askeri hizmete ilişkin olduğunda kuşku bulunmayan, cep telefonu bulundurmanın ve kullanmanın yasak olduğuna ilişkin düzenleme de içeren Sultanhisar İlçe J.Komutanlığının 19.07.2004 gün Per:9034-68-04/4132 sayılı emrinin 25.11.2004 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen (Dz.4, 5, 6, 7), 16.06.2005 tarihinde Nöb.Astsubay tarafından yapılan aramada koğuşta sanığın üzerinde bir adet cep telefonu bulunduğunun tesbit edildiği (Dz.3), böylece sanığın, malûm ve muayyen bir hale getirilerek şahsileştirilmek suretiyle verilen askeri hizmete ilişkin bu emirleri bildiği halde, itaatsizlik kastıyla hiç yapmamak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır.
Bu nedenle, Askeri Mahkemece, müsnet suçun sabit görülerek ve gerekçeli hükümde gösterilen haklı ve hukuka uygun kabullerle asgari hadden, takdiri indirim maddesi de uygulanmak suretiyle yazılı olduğu şekilde mahkûmiyete hükmolunmasında yasaya aykırılık bulunmadığı gibi; 5329 sayılı yasayla ASCKna eklenen Ek-8 ve ASCKnın 47 nci maddelerine göre sırf askeri suç kapsamındaki yüklenen suç nedeniyle verilen hapis cezasının paraya çevrilmesine ve ertelenmesine de yasal olanak bulunmadığından sanığın sebepsiz temyizi kabule değer görülmemiş, mahkûmiyet hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin, 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usûl ve kanuna uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 26.04.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy