(1632 S. K. m. 91) (5237 S. K. m. 5, 29, 43, 62, 86) (765 S. K. m. 51, 80)

Müteselsilen âmire fiilen taarruz suçundan sanık P.Er Rafet SOYUGÜZEL hakkında 1 inci Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 7.7.2005 gün ve 2005/496-334 sayılı mahkûmiyete ilişkin hükmün Askeri Savcı ve sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 13.4.2006 gün ve 2006/2422 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün bozulması görüşü ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Askeri mahkemece sanığın 27.03.2005 tarihinde müteselsilen amire fiilen taarruz suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 91/1 nci maddesinin az vahim hal cümlesi ile 5237 sayılı TCK'nın 43, 29 ve 62 nci maddeleri gereğine 1 ay 16 gün hapis ile cezalandırılmasına ve yasal imkânsızlık nedeniyle cezanın paraya çevrilip ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Anılan hüküm, Askeri savcı tarafından, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle ceza indirimine gidilmesinin yasaya aykırı olduğu, sanık tarafından ise atılı suçu işlemediği ileri sürülerek, temyiz edilmiştir.

Tebliğnamede hükmün noksan soruşturma ve uygulama yönlerinden bozulması görüşü bildirilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Sanığın, 27.03.2005 tarihinde bölük nöbetçi çavuşu olarak görevli olan mağdur P.Çvş. Salih KARA ile akşam içtimasını müteakip yapılan mıntıka temizliği sırasında çeşitli konularda tartışması üzerine mağdur ve arkadaşlarının müessir fiiline maruz kalmasına kızarak mağdura vurmak ve iteklemek suretiyle amire fiilen taarruz suçunu işlediği, bu olaydan kısa bir süre sonra koğuşlar bölgesinde mağdurla tekrar karşılaşan sanığın bu kez mağdura palaska ile vurmak suretiyle ikinci kez amire fiilen taarruz suçunu işlediği, bu iki eylemi çok kısa zaman aralığı ile gerçekleştirmiş olması ve eylemlerin aynı suç işleme kararına bağlı olması nedeniyle müteselsil nitelikte bulundukları kabul edilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.

Tebliğnamede, Askeri mahkemece, tanık ve sanık beyanları dikkate alınarak mağdurun rütbesinin tespiti cihetine gidilmeden hüküm kurulması, suç vasfının her türlü şüpheden uzak şekilde tespiti bakımından, mağdurun suç tarihindeki rütbesinin ve nöbetçi çavuş olarak görevli olup olmadığının araştırılması, gerektiğine dair görüş bildirilmiştir.

Dosya içerisinde mağdur P.Çvş. Salih KARAnın çavuş rütbesine haiz olup olmadığı ile olay günü nöbetçi çavuşu olup olmadığına ilişkin özel olarak düzenlenmiş bir belge bulunmamakta ise de, Salih KARAya ilişkin Dz.6daki hasta kabul tezkeresinden, Dz.7deki tutanaktan, Dz.4deki vaka kanaat raporundan, Dz.20deki iddianameden, son soruşturma aşamasındaki mağdur Salih KARAnın kimlik bilgilerinden (Dz.36), sanık ve tanık anlatımları sırasındaki beyanlardan Salih KARAnın P.Çvş.rütbesine haiz olduğu açık bir şekilde anlaşıldığı gibi, bu konuda sanığın bir itirazınında olmadığı dikkate alındığında, Başsavcılığın bu hususun araştırılması gerektiğine ilişkin görüşüne iştirak olunmadığı gibi, sanığın eylemini hizmet halinde iken gerçekleştirdiğine ilişkin bir iddia ya da hüküm olmadığı, dosya içerisinden sanığın en