(1632 S. K. m. 87) (5237 S. K. m. 62)
Emre itaatsizlikten ısrar suçundan sanık Top.Çvş.Hakkı GÜLDALİ hakkında 3 üncü Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 06.12.2005 gün ve 2005/515-321 esas ve karar sayılı mahkûmiyete ilişkin hükmün, sanık tarafından süresinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının bozma görüşünü içeren 18.04.2006 gün ve 2006/2492 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 24.08.2005 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCKnın 87/1inci maddesinin birinci cümlesi ve 5237 sayılı TCKnın 62 nci maddeleri gereğince yirmi beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Bu hüküm, sanık tarafından, suçsuz olduğu belirtilerek, süresinde temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede, mahkumiyet hükmünün esas (sübut) yönünden bozulması görüş ve düşüncesi bildirilmiştir.
Dosya kapsamındaki delillere göre; sanık Top.Çvş.Hakkı GÜLDALİnin, birliği bakım onarım ekip komutanlığında görevlendirilerek, mesleği nedeniyle matkap, kaynak makinesi gibi aletleri kullanmasına yetki verildiği, 24.08.2005 günü birlik komutanlığınca koğuş kapılarının kilidini değiştirmek üzere görevlendirilen sanığın, kilitleri değiştirdiği esnada koğuşa gelen arkadaşı Fatih YÜKSELin botunun kancasının koptuğunu söyleyerek, bağcık takmak için matkapla botuna bir delik açmasını istediği, sanığın elindeki matkapla Er Fatihin botuna bir delik açarken, bağcığın parmağına dolanması neticesi sol el üçüncü parmağının uç kısmının koptuğu, hastaneye götürülerek tedavisi yapılan sanığın 3 gün yatak istirahati ile taburcu edilmesi şeklinde gelişen maddi olayda;
Askeri Mahkemece, sanığın sorumluğuna verilen elektrikli matkabı, kendisine usûlüne uygun olarak tebliğ edilen emirler hilafına, kullanım maksadı dışında başka bir iş için çalıştırma, uygun işe uygun alet kullanmama ve elektrikli matkabı emniyetle kullanmama şeklinde tezahür eden eylemleri nedeniyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek yazılı olduğu şekilde mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;
Tebliğnamede de isabetle belirtildiği gibi, birlikte ve toplu halde yaşamaktan kaynaklanan, askerlik camiasının icap ettirdiği karşılıklı yardıma dayalı bulunan ve hayatın olağan akışına uygunluk arz eden bir davranışla, sanığın elindeki matkapla arkadaşının botuna bir delik açması esnasında elinden yaralanması şeklinde gelişen maddi olayda, suç kastıyla hareket etmediği, tamamen dikkatsizlik sonucu meydana gelen basit bir kaza ile istemeyerek kendisinin yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmaktadır.
ASCKnın 87/1inci maddesinin birinci cümlesinde yazılı emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşumu için;
1. Hizmete ilişkin bir emrin varlığı,
2. Emrin hiç yapılmamış olması,
3. Ve suçun genel kasıtla işlenmiş olması gerekmektedir.
Somut olayda sanığın bilerek ve isteyerek emre itaatsizlikte ısrar kastıyla hareket ettiği söylenemeyeceğinden; manevi unsur yokluğu nedeniyle oluşmayan müsnet suçtan beraat kararı yerine mahkûmiyet hükmü tesisinde isabet görülmemiş ve hükmün esastan bozulmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın temyizine atfen ve resen, 353 sayılı Kanunun 221/1inci maddesi gereğince mahkûmiyet hükmünün esas (sübut) yönünden BOZULMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 26.04.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy