(1632 S. K. m. 63) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 4) (1111 S. K. m. 47)
Yoklama kaçağı suçundan sanık P. Er Osman DOĞAN hakkındaki 7nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 26.12.2005 tarih ve 2005/1596-1404 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığının 24 Nisan 2006 tarih ve 2006/2677 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece sanığın 2.12.1990-17.3.2004 tarihleri arasında yoklama kaçağı suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnın 63/1-A madde (üç aydan sonra gelenler-takdiren teşdiden) TCK.nun 59/2 ve 647 S.K.nun 4ncü maddeleri gereğince sonuç olarak 3.300 YTL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 20 eşit taksit halinde tahsiline karar verilmiştir (Dz.50-51).
Bu hüküm sanık tarafından süresinde Annesinin rahatsızlığı nedeniyle Askerlik Şubesine müracaat ettiğinde kendisine işini hallet öyle gel dediklerini kendisinin de bu cevaba uygun hareket ettiğine ilişkin gerekçelerle temyiz edilmiştir (Dz.63).
Tebliğnamede ise, yasaya uygun olan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Dosyada mevcut delillerden; Pötürge Askerlik Şube Başkanlığınca sanık adına çıkartılan son yoklama çağrı pusulasının 29.7.1989 tarihinde sanığın babasına tebliğ edildiği (Dz.1), bu tebligat uyarınca 11.9.1989 tarihinde yoklamasının yapılacağının bildirildiği, sanığın bu tarihte yoklamasını yaptırmadığı gibi emsallerinin sevk edildiği 26 Kasım - 1 Aralık 1990 tarihlerine kadar şubesine müracaat ederek yoklamasını yaptırmadığı (Dz.24), 17.3.2004 tarihinde şubesine müracaat ederek yoklamasını yaptırdığı (Dz.23), bu suretle 2.12.1990-17.3.2004 tarihleri arasında yoklama kaçağı suçunu işlediği anlaşılmaktadır.
Sanık temyizinde, annesinin rahatsızlığı nedeniyle Askerlik şubesine müracaat ettiğini, kendisine işini halletmesinden sonra gelmesinin söylendiğini ileri sürmüş ise de; sanığın şubesine müracaatı olmadığı gibi (Dz.47), sanığın bu mazereti 1111 sayılı Askerlik Kanunun 47nci maddesinde sayılı mazeretlerden olmadığından sanığın savunmalarına itibar edilmemesi yerinde bulunmuştur.
Bu nedenle; Askeri Mahkemece; karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle yazılı olduğu şekilde sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilip, takdiri hafifletici sebepler göz önünde bulundurularak cezasından gerekli indirim yapılmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
SONUÇ VE KARAR: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 Sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda 17.05.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy