(1632 S. K. m. 66) (765 S. K. m. 59) (353 S. K. m. 251) (AYDK. 02.02.2006 T. 2006/17 E. 2006/22 K.)
İzin Tecavüzü suçundan sanık P.Er Özgür KARAARSLAN hakkındaki 8inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 05.05.2005 tarih ve 2005/520-136 sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine Başsavcılığının 25 Nisan 2006 tarih ve 2006/2732 sayılı hükmün bozulması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın 27.07.2002-24.01.2005 tarihleri arasında temadi eden kendiliğinden dönmekle son bulan izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 66/1-b ve 765 sayılı TCK'nın 59/2nci maddeleri gereğince on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tutuklulukta geçen sürelerin 353 S.K. nun 251/1inci maddesi gereğince mahkûmiyet süresinden mahsubuna, yasal imkânsızlık nedeniyle cezanın paraya çevrilip ertelenmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.
Sanık hükmü süresinde özetle; 18.09.2002 tarihinde babasının vefatı, annesinin ağır hastalığı ve kendisinin psikotik bozukluk nedeniyle tedavi görmesi nedenleriyle zamanında birliğine dönemediğini öne sürerek temyiz etmiştir.
Tebliğnamede ise, hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Dosyada mevcut delillerden; sanığın 25.06.2002 tarihinde verilen bir aylık hava değişimi nedeniyle memleketine gönderildiği (Dz.7), istirahat süresi sonunda tanınması gereken 2 günlük dönüş yol süresinin de ilavesiyle en geç 26.07.2002 günü saat 24:00a kadar birliğine katılması gerekirken izin süresini geçirdiği, 24.01.2005 tarihinde Elazığ KTM Komutanlığına katıldığı (Dz.11), böylece 27.07.2002 - 24.01.2005 tarihleri arasında izin tecavüzünde bulunduğu maddi vakıa olarak sabit olduğu görülmektedir.
Sanık aşamalardaki sorgu ve savunmalarında (Dz.44); anne ve babasının rahatsızlıkları nedenleriyle izinden vaktinde dönemediğini belirtmiştir. Kardeşleri olduğu anlaşılan sanığın beyanlarının askerlik hizmetine tercih edilebilir haklı bir mazeret teşkil etmemesi nedeniyle bu savunmaya itibar edilmemesi isabetlidir.
Ancak anksiyete bozukluğu nedeni ile bir ay hava değişimi alan (Dz.19-20) ve daha sonra kontrol muayenesine gönderilen (Dz.21) sanığın Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 02.02.2006 gün 2006/17-22 sayılı kararı da gözönüne alındığında, sanığın resen bir askeri hastanede müşahede altına aldırılarak suç tarihleri itibariyle ceza ehliyetinin ve askerliğe elverişli olup olmadığının tespiti gerekirken, bu hususun araştırılıp tespit edilmemesi noksan soruşturma olarak görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın temyizine atfen ve re'sen, mahkûmiyete ilişkin hükmün 353 sayılı Kanunun 221/1 nci maddesi uyarınca NOKSAN SORUŞTURMA nedeni ile BOZULMASINA,
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda, 17.05.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy