(1632 S. K. m. 47/A , 66, Ek m. 8) (765 S. K. m. 59) (5237 S. K. m. 62) (353 S. K. m. 220)
İzin tecavüzü suçundan sanık Tnk.Er Lokman ENDAKÇI hakkında 5inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 12.07.2005 gün ve 2005/1184-466 sayılı mahkûmiyete ilişkin hükmün sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilmeksizin temyiz edilmesi üzerine dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 05.05.2006 gün ve 2006/2907 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün onanması görüşü ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 08.03.1997-04.04.2005 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediğinin kabulüyle eylemine uyan ASCKnın 66/1-b ve 765 sayılı TCKnın 59/2nci maddeleri gereğince neticeten on ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Bu hüküm sanık tarafından, sebep gösterilmeksizin süresinde temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede, hükmün onanması yönünde görüş ve düşünce bildirilmiştir.
Yapılan incelemede, sanığa 19.02.1997 tarihinde üç gün yol süresi de tanınmak suretiyle toplam on üç gün süreyle izin verildiği, izin süresi sonunda tanınması gereken üç gün dönüş yol süresinin de eklenmesiyle sanığın en geç 07.03.1997 tarihinde birliğine katılması gerekirken, izin süresi bitiminde geçerli bir özrü bulunmaksızın birliğine katılmadığı, müteakiben 04.04.2005 tarihinde kendiliğinden gelerek birliğine katıldığı anlaşılmaktadır.
Bu nedenle, sanığın 08.03.1997-04.04.2005 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediğini kabul eden Askeri Mahkemece, karar yerinde gösterilen haklı ve inandırıcı gerekçelerle yazılı olduğu şekilde sanık hakkında ceza tayin edilip, takdiri hafifletici neden gözönünde bulundurularak cezasında gerekli indirim yapılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesinde, ASCK'nın 47/A maddesi gereğince cezanın ertelenmesinin ve keza ASCK'nın EK-8 inci maddesi gereğince paraya çevrilmesinin yasal olarak mümkün olmaması nedeniyle kurulan hükümde; usûl, sübut ve vasıf açısından yasaya aykırı bir durum bulunmadığı tespit edilmiş ise de, karar tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu yürürlükte olmasına rağmen, takdiri hafifletici sebebe dayalı indirimin 5237 sayılı TCKnın 62/1inci maddesi yerine, mülga 765 sayılı TCK'nın 59/2nci maddesi uyarınca yapılması kanuna aykırı olduğundan mahkumiyet hükmü uygulama yönünden bozulmuştur.
Ancak, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 353 sayılı Kanunun 220/2-H maddesi uyarınca, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Öte yandan, izin tecavüzünde geçirilen sürenin uzunluğu karşısında, askeri mahkemece cezanın asgari hadden tayini isabetsiz ise de, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle tenkit edilen bu konu bozma sebebi yapılmamıştır.
SONUÇ VE KARAR: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyizinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE,
Uygulama yönünden yasaya aykırı görülen mahkûmiyet hükmünün, 353 sayılı Kanunun 221/1inci maddesi uyarınca, sanığın temyizine atfen ve resen, kanunun ve madde numarasının yanlış yazılması noktasından BOZULMASINA;
Bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 353 sayılı Kanunun 220/2-H maddesi uyarınca hükümdeki T.C.K.nun 59/2 nci maddesi şeklindeki kısmın 5237 sayılı TCKnın 62/1inci maddesi şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA;
Sonuçta tebliğnameye uygun olarak, 17.05.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy