(1632 S. K. m. 91) (765 S. K. m. 50, 51, 59) (5237 S. K. m. 29) (353 S. K. m. 221)
Üste fiilen taarruz suçundan sanık Ter. P.Er Süleyman KAYA hakkında 7 nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 15.12.2004 gün ve 2004/283-1093 esas ve karar sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün sanık tarafından süresinde sebepleriyle temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 04.01.2006 gün ve 2006/58 sayılı Tebliğnamesi ekinde hükmün bozulması görüşü ile Dairemize gönderilen dosya incelendi. Gereği düşünüldü:
Askeri Mahkemece; sanığın, 04.05.2002 tarihinde üst'e fiilen taarruz suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCK'nın 91/1 (az vahim hal cümlesi), TCK'nın 51/2-3 ve 59/2 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Hüküm sanık tarafından, sadece kendini koruma kastıyla hareket ettiği, Yeni TCKnın 5 inci maddesinin göz önüne alınmadığı, TCKnın 50 ve 51 inci maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesi gerektiği, beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede, hükmün haksız tahrik hükümlerinin uygulanması yönünde mahkemesince lehe kanun değerlendirilmesi yapılmasına olanak sağlanması bakımından hükmün uygulamadan bozulması gerektiğine dair görüş bildirilmiştir.
Diğer sanık Hasan DEMİR hakkında asta müessir fiil suçundan tesis edilen ertelemeli mahkumiyet hükmü taraflarca temyiz edilmediğinden inceleme dışı tutulmuştur.
Dosyanın incelenmesinden; sanık P.Er Süleyman KAYAnın 04.05.2002 günü 06.00 sıralarında istirahat için koğuşta bulunduğu sırada dışarıda pencereye yakın bir yerde yüksek sesle konuşan mağdur P.Çvş Hasan DEMİRi ikaz ettiği, aynı ikazın Nöb.Çvş. Süleyman KOÇ tarafından da yapılmasına rağmen mağdur çavuşun, kendisini susturmaya sanığın rütbesinin yetmeyeceğini söylemesi ve sanığı dışarı çağırması üzerine sanığın dışarı çıktığı, önce kimim kime vurduğu belirlenememekle birlikte sanık ve mağdurun birbirlerine vurmak suretiyle kavga ettikleri, kavga sırasında sanığın kafa atmak suretiyle üstü durumundaki P.Çvş. Hasan DEMİRe vurduğu, olay yerinde bulunan tanıklarca kavganın ayrıldığı, bu şekilde gelişen maddi olay nedeniyle sanığın üst'e fiilen taarruz suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde; usul, sübut, vasıf yönlerinden bir isabetsizlik bulunmamakta ise de;
01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yeni TCK'nın 29 uncu maddesi ile hafif-ağır haksız tahrik ayrımından vazgeçilip, haksız tahrik halinde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirileceği öngörülmüş, dolayısıyla sanık lehine bir düzenleme getirilmiştir. Bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın uygulanması bakımından Askeri Mahkemenin değerlendirme yapmasına imkan sağlanması amacıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın temyizine atfen ve resen 353 sayılı Kanunun 221/1 inci maddesi uyarınca, mahkumiyet hükmünün 5237 sayılı Kanundaki haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına imkan sağlanmak üzere BOZULMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 25.01.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy