(1632 S. K. m. 66, 73) (765 S. K. m. 59, 72) (353 S. K. m. 165)
İzin tecavüzü suçundan sanık terhisli J. Er Mehmet YÜCE hakkındaki 7nci Kor. K.lığı Askeri Mahkemesinin 09.05.2005 tarih ve 2005/583-311 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 09.05.2006 tarih ve 2006/3043 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Mahkemece; sanığın, 17.02.2004-25.02.2004 tarihleri arasında kendiliğinden dönmekle sona eren izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek ASCKnın 66/1-b, 73 ve 765 sayılı TCKnın 59,72nci maddeleri uygulanıp sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, bu hüküm sanık tarafından neden gösterilmeksizin temyiz edilmiştir.
Yapılan incelemede; sanığın Mardin İl Mrk. J. K. lığında askerlik hizmetini yaparken 25.01.2004 tarihinde Hatay adresinde geçirmek üzere 2 gün yol süresiyle birlikte toplam 22 gün(20+2) süreyle izne gönderildiği, izne çıkış saati belirlenemediği için günün son saatinde ayrıldığının kabulüyle yapılan hesaba göre en geç 16.02.2004 günü saat 24.00e kadar Birliğine dönmesi gerekirken, izin sonunda dönmeyip bir süre izin tecavüzünde kaldıktan sonra 25.02.2004 günü kendiliğinden Birliğine katıldığı anlaşılmaktadır.
Sanığın 25.01.2004 tarihinde ayrıldığı 22 gün süreli izinden zamanında dönmeyerek izin tecavüzü suçunu işlediğinin ileri sürüldüğü iddianamede, suç tarihlerinin yanlışlıkla 16.01.2004-25.01.2004 olarak belirtilmesi hatalı ise de; fail ve fiil hakkında dava açıldığı, dava konusu olan olayın başka olaylardan ayırt edilebilecek şekilde sınırlandırıldığı anlaşıldığından, iddianamede dava konusu yapılmayan bir eylemden dolayı hüküm kurulması durumunun olmadığı ve dolayısıyla 353 sayılı Kanunun 165 inci maddesine aykırılığın söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.
Mahkemenin sanığın izin sonu zamanında katılmamasını haklı gösterecek yasal bir mazereti bulunmadığına ilişkin kabulü isabetli olup, bu suretle sanığın, suç kastı ile hareket edip izinden 6 gün içinde dönmeyerek ASCKnın 66/1-b maddesinde yazılı tanıma uygun izin tecavüzü suçunu işlediği anlaşıldığından, Mahkemenin yerinde ve uygun gerekçelerle temel cezayı alt sınırdan belirleyip yasal ve takdiri indirim de uygulamak suretiyle tesis ettiği hükümde usûl, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın yerinde görülmeyen temyizinin reddi ile mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyizinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE,
Usûl ve esas yönünden Kanuna uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 17.05.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy