(1632 S. K. m. 66, 73) (5237 S. K. m. 62)
İzin tecavüzü suçundan sanık P. Er Özcan ZEYBEK hakkında 5 nci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 17.10.2005 tarih ve 2005/1831-695 sayılı mahkûmiyete ilişkin hükmün, sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine, onama görüşünü içeren Askeri Yargıtay Başsavcılığının 15.05.2006 tarih ve 2006/3147 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın; 20.06.2005-27.06.2005 tarihleri arasında kendiliğinden dönmekle sona eren izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 66/1-b, 73 ve TCK'nın 62 nci maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm, sanık tarafından; suç işleme kastının bulunmadığı, verilen cezanın fazla olduğu, ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğinden;
Birliğinden 05.06.2005 tarihinde dört gün yol süresi verilerek (10) gün izne gönderilen sanığın,en geç 19.06.2005 günü saat 24:00e kadar Kıtasına katılması gerekirken yasal ve geçerli bir özrü olmaksızın gecikerek 27.06.2005 tarihinde altı haftalık süre dolmadan kendiliğinden katılmakla, belirtilen tarihler arasında atılı suçu işlediğini kabul eden Askeri Mahkemenin; elverişli kanıtlar ve yeterli gerekçe ile temel cezayı belirlerken alt sınırdan uzaklaşmadan, takdiri indirim hükmünü de uygulayarak yazılı olduğu şekilde kurduğu mahkumiyet hükmünde, yasal olanaksızlık sebebiyle verilen hapis cezasını para cezasına çevirmemiş ve ertelememiş olmasında, usûl ve esas itibarıyla herhangi bir aykırılık görülmediğinden, sanığın kabule değer nitelikte bulunmayan temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE,
Yasaya uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,
24.05.2006 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak OYBİRLİĞİ ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy