(1632 S. K. m. 47/A, 66, 73, Ek m. 8) (765 S. K. m. 59) (5237 S. K. m. 62)
Firar suçundan sanık Ord. Er Özkan YANAR hakkındaki 3üncü Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 30.01.2006 tarih ve 2006/337-4 sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığın 16 Mayıs 2006 tarih ve 2006/3216 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın 25.10.2005-09.11.2005 tarihleri arasında kendiliğinden dönmekle sona eren firar suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan As. C.K.nun 66/1-a, 73 ve 5237 sayılı TCK. nun 62/1inci maddeleri gereğince beş hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
Sanık hükmü süresinde özetle; cezanın fazla olduğunu, ileri sürerek temyiz etmiştir.
Tebliğnamede ise, yasaya uygun olan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Sanığın 25.10.2005 günü çıktığı çarşı izninden dönmeyerek firar ettiği, bir süre firarda kaldıktan sonra 09.11.2005 tarihinde kendiliğinden birliğine gelerek teslim olduğu, böylece 25.10.2005-09.11.2005 tarihleri arasında kalan firar suçunu işlediği anlaşılmaktadır.
Sanık aşamalardaki sorgu ve savunmalarında (Dz.20); nişanlısının başkası ile evlendirileceğini öğrenmesi nedeniyle firar ettiğini, beyan etmiştir. Firar suçunun mazeret kabul etmemesi nedeniyle beyanlarına itibar edilmemesi isabetlidir.
Bu nedenle, Askeri Mahkeme tarafından haklı ve yerinde gerekçelere dayanarak kurulan mahkûmiyet hükmünde usûl, sübut, vasıf, temel cezanın tayini ve takdiri indirimin uygulanması yönünden herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı; sırf askeri suç niteliğini taşıyan firar suçundan dolayı verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza, 5329 sayılı Askeri Ceza Kanunu İle Disiplin Mahkemeleri Kuruluşu, Yargılama Usulü ve Disiplin Suç ve Cezaları Hakkındaki Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Ek Madde 8 ve ASCKnın 47/A maddelerinin içerdiği yasal imkansızlık karşısında para cezasına çevrilemeyip ertelenemeyeceğinden, kurulan hükümde yasaya aykırı bir durum bulunmadığı görülmüştür.
SONUÇ VE KARAR:Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 Sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usûl ve esas yönlerinden kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda 24.05.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy