(1632 S. K. m. 91) (765 S. K. m. 59)
Hizmet esnasında ve toplu asker karşısında üste fiilen taarruz suçundan sanık Top. Er Hayati ERTAŞ hakkındaki 2 nci Kolordu K.lığı Askeri Mahkemesinin 31.12.2004 gün ve 2004/595-1105 sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, dosyanın Başsavcılığın 16 Mayıs 2006 gün ve 2006/3247 sayılı, hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize geldiği görülmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece, sanığın 28.10.2003 tarihinde hizmet esnasında ve toplu asker karşısında üste fiilen taarruz suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCK'nın 91/2 maddesi az vahim hal cümlesi ve TCK'nın 59/2nci maddeleri gereğince on ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, yasal imkansızlık nedeniyle cezanın paraya çevrilmesine ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Bu hüküm sanık tarafından süresi içinde özetle; Verilen cezayı haketmediği, kararın haksız olarak verildiği ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde;
Sanığın 28.10.2003 tarihinde saat 14.30da içtimaya geç kalması üzerine, bataryanın içtimaya hazırlanmasından sorumlu Top. Çvş. İlhami CİVANın geç gelen sanığa, sen neden geç kaldın dediği, sanığın İlhami CİVANa seninle içtimadan sonra görüşürüz diyerek cevap verdiği, içtimadan sonra herkesin mıntıkaya geçtiği, Top. Çvş. İlhami CİVANın sanığın da mıntıkaya geçmesini istediği, sanığın mıntıkaya girmiyorum, git tutanağını yaz dediği, Top. Çvş. İlhami CİVANın sanığa, yeniden mıntıkaya geçmesini söylediği, sanığın ise elindeki tüfeği yere atarak ve Top. Çvş. İlhami CİVANın üzerine yürüyerek yumrukla vurduğu maddi vaka olarak anlaşılmıştır.
Bu maddi çerçeve içerisinde hizmet esnasında ve toplu asker karşısında üste fiilen taarruz suçunun sübutunun kabulü ile az vahim hal gerekçesinin yerinde olduğu, sanığa asgari hadden ceza tayin edilmesinde ve takdiri indirim maddesi uyarınca cezasından gerekli indirim yapılmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddine ve mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden yasaya uygun kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 24.05.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy