(1632 S. K. m. 132) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 4) (5237 S. K. m. 62)
Arkadaşının eşyasını çalmak suçundan sanık P. Er Mehmet AYDOSLU hakkında 7 nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 27.09.2005 gün ve 2005/939-921 esas ve karar sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından, süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının bozma görüşünü içeren 16.05.2006 gün ve 2006/3253 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, arkadaşının eşyasını çalmak suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCK'nın 132, 765 sayılı TCK'nın 59/2, 647 sayılı Kanunun 4üncü maddeleri uyarınca neticeten 1.650.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının üçer aylık 8 eşit taksitle tahsiline, karar verilmiştir.
Hüküm sanık tarafından özetle; usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede hükmün usulden bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede; sanığın askerlik hizmetini yaparken, 08.03.2004 günü çarşı iznine çıkarken, aynı birlikte görevli Er Muharrem Fatih COŞKUNdan sivil elbiselerini istediği, mağdurun elbiselerini veremeyeceğini söylemesine rağmen, sivil eşya deposuna giden sanığın depocu P. Çvş. Ramazan ÇITAKa sahibinden izin aldığını söyleyerek mağdurun pantolon, gömlek ve ayakkabılarını rızası hilafına giyerek çarşı iznine çıktığı ve oradan da firar ettiği, daha sonra firar dönüşünde de eşyaları geri getirdiği, sübutunda kuşku bulunmayan maddi eylem olarak sabittir.
Askeri Mahkemece, bu eylem nedeniyle yazılı olduğu şekilde mahkumiyet hükmü verilmiş ise de;
Dosyada 26.10 2004 ve 21.12.2004 günü yapılan duruşmalarla ilgili ikişer ayrı duruşma tutanağının bulunduğu, Dz.56 ve 58de yer alan duruşma tutanaklarının tek hakimden kurulu Askeri Mahkemece, Dz.59 ve 79da yer alan duruşma tutanaklarının heyet halinde kurulu Askeri Mahkemece yapıldığı, dolayısıyla yargılamanın usulüne uygun yapılıp yapılmadığı konusunda şüphe oluştuğu anlaşıldığından mahkumiyet hükmünün öncelikle usul yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma sebebi yanında, Tanık Orhan TOSUNun talimatla tesbit edilen ifadesinin (Dz.101) duruşmada okunmasından sonra (Dz.103), bir sonraki duruşmada bu tanığın ifadesinin tesbitinden vazgeçilmesine karar verilmesi (Dz.105), gerekçeli hükümde ise bu defa tanığın ifadesinin sübut delili olarak kabul edilmesi (Dz.106), keza sanık hakkında takdiri indirim hükmü uygulanırken kısa kararda 765 sayılı TCKnın 59/2nci maddesinin uygulandığının belirtilmesine rağmen, gerekçeli hükümde 5237 sayılı TCKnın 62nci maddesinin uygulandığının yazılmasının hükümde karışıklık ve çelişki yarattığına da işaret edilmesi gerekmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle,
Sanığın temyizine atfen ve resen Yasaya aykırı görülen mahkumiyet hükmünün 353 sayılı Kanunun 221/1inci maddesi uyarınca usul yönünden BOZULMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 24.05.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy