(1632 S. K. m. 87) (5237 S. K. m. 62)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık P.Onb.Hilmi BAKIM hakkında Gnkur.Bşk.lığı Askeri Mahkemesince verilen 27.12.2005 gün ve 2005/425-323 esas ve karar sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının onama görüşünü içeren 16.05.2006 gün ve 2006/3283 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCK'nın 87/1 ve 5237 TCK'nın 62/1inci maddeleri uyarınca sonuç olarak 25 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık tarafından cezanın çok olduğu sebebiyle temyiz edilmiş, tebliğnamede hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Dosya kapsamından; birliğin ve personelin güvenlik, emniyet ve disiplinini ilgilendiren ve bu sebeple de askeri hizmete ilişkin olduğunda kuşku bulunmayan, cep telefonu bulundurmanın ve kullanmanın yasak olduğuna ilişkin düzenlemeyi de içeren Bl. Devamlı Talimatının (Dz.6) sanık P.Onb.Hilmi BAKIMa 19.01.2005 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen (Dz.2), 27.09.2005 tarihinde Nöb.Sb. tarafından yapılan kontrolde koğuşta sanığa ait bir adet cep telefonu bulunduğu (Dz.1); böylece sanığın, malûm ve muayyen bir hale getirilerek şahsileştirilmek suretiyle verilen askeri hizmete ilişkin bu emirleri bildiği halde, itaatsizlik kastıyla hiç yapmamak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği anlaşılmaktadır.
Bu nedenle Askeri Mahkemece, müsnet suçun sabit görülerek ve gerekçeli hükümde gösterilen haklı ve hukuka uygun kabullerle asgari hadden, takdiri indirim maddesi de uygulanmak suretiyle yazılı olduğu şekilde mahkûmiyete hükmolunmasında yasaya aykırılık bulunmadığı gibi; 5329 sayılı yasayla ASCKna eklenen Ek-8 ve ASCKnın 47 nci maddelerine göre sırf askeri suç kapsamındaki yüklenen suç nedeniyle verilen hapis cezasının paraya çevrilmesine ve ertelenmesine de yasal olanak bulunmadığından sanığın cezanın fazla olduğuna yönelik temyiz sebebi kabule değer görülmemiş, mahkûmiyet hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın temyiz sebebinin, 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usûl ve kanuna uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 31.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy