(765 S. K. m. 59) (1632 S. K. m. 87) (5237 S. K. m. 62)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık Dz. Er Adem İLTİZER hakkında Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 11.07.2005 gün ve 2005/504-401 sayılı mahkûmiyet hükmünün, Askeri Yargıtay 1inci Dairesinin 18.01.2006 gün ve 2006/64-61 sayılı ilâmı ile bozulması üzerine, Başsavcılığın yaptığı itiraz üzerine Askeri Yargıtay Daireler Kurulunca, Dairemizin bozma kararının kaldırıldığı belirtilerek, Başsavcılığın 23.05.2006 gün ve 2005/7983 sayılı yazısı ekinde dava dosyası Dairemize gönderilmekle yapılan inceleme sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece sanık hakkında Emre itaatsizlikte ısrar suçundan verilen beraat hükmünün Askeri Yargıtay 1inci Dairesinin 13.07.2004 gün ve 2004/773-773 sayılı ilâmı ile sübut yönünden bozulduğu, bozma ilâmına uyulmasını takiben Askeri Mahkemece sanığın 14.05.2003 tarihinde Dz. K. K. lığı nizamiyesinde yapılan aramada kendisine tebliğ edilen emirler hilafına üzerinde cep telefonu bulundurduğundan bahisle emre itaatsizlikte ısrar suçundan dolayı ASCK'nın 87/1, 765 sayılı Kanunun 59/2 nci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın anılan hükmü süresi içinde; suçun unsurları itibariyle oluşmadığını, birlik içerisinde diğer personelin cep telefonu kullandıkları, bu sebeple kendisinin de kullandığını, kendisine bu konuda emir tebliğ edilmediğini ileri sürerek temyiz ettiği, tebliğnamede, hükmün düzeltilerek onama görüşü bildirildiği, Askeri Yargıtay 1inci Dairesinin 18.01.2006 gün ve 2006/64-61 sayılı ilâmı ile bu defa esas yönünden bozulmasına karar verildiği, bu karara karşı Askeri Yargıtay Başsavcılığınca yapılan itiraz üzerine, Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 13.04.2006 gün ve 2006/58-86 sayılı kararı ile özetle, nizamiyenin birliğe ilk adımın atıldığı yer olup birlik sınırları içerisinde askeri mahal olduğu yasaklanan cep telefonunun buraya sokulmasının emrin kapsamı içerisinde olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne ve Daire ilâmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Daireler Kurulu Kararında belirtildiği üzere, sanığın birlik içerisine cep telefonu sokulmayacağına ilişkin emri bilmesine rağmen, birlik dışından geldiği Kuzey Lumbarağzında 14.05.2003 tarihinde yapılan aramada üzerinde cep telefonu bulunduğu, cep telefonunun nizamiyeye sokmanın da emrin kapsamında olduğu, dolayısıyla sanığın kendisine tebliğ olunarak malûm ve muayyen hale getirilmiş olan hizmet emrini hiç yapmayarak 4551 sayılı Kanunla değişik ASCK'nın 87nci maddesinin 1inci fıkrasının birinci cümlesinde yazılı tanıma uygun şekilde, suç kastıyla hareket etmek suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği sübuta erdiğinden, cep telefonu bulundurmanın yasak olduğuna ilişkin emrin sanığa tebliğ edildiği, birlik içerisinde başkalarının cep telefonu bulundurmasının sanığın yasaya aykırı eylemine haklılık kazandırmayacağı dikkate alındığında sanığın temyizi kabule değer bulunmamıştır.
Askeri Mahkemenin yerinde ve uygun gerekçelerle suçun sübutunu kabûlde, suç vasfını tayinde, asgari hadden tayin edilen hapis cezasının takdiri hafif sebebiyle indirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Ancak; Hükmün verildiği 11.07.2005 tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK'nın 59ncu maddesinin uygulanması yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulmasına karar verilmiş, fakat bozma sebebi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanığın temyizine atfen ve re'sen uygulama yönünden kanuna aykırı bulunan mahkûmiyet hükmünün 353 sayılı Kanunun 221/1inci maddesi gereğince BOZULMASINA, Ancak, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasının gerektirmediğinden hükmün, takdiri indirime ilişkin bölümünün 5237 sayılı yeni Türk Ceza Kanunun 62nci maddesi gereğince takdiri indirim uygulanarak cezasından 1/6 oranında indirim yapılmasına şeklinde gösterilerek 353 sayılı Kanunun 220/2-H maddesi gereğince hükmün Düzeltilerek ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 07.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy