(1632 S. K. m. 87) (5237 S. K. m. 62)
İki ayrı emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık Hv.Svn.Er Suat GENCER hakkında Ege Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 13.12.2005 tarih ve 2005/1104-551 sayılı mahkûmiyete ilişkin hükümlerin, sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilmeksizin temyiz edilmesi üzerine,onama ve bozma görüşünü içeren Askeri Yargıtay Başsavcılığının 26.05.2006 tarih ve 2006/3423 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın;
1) 15.06.2005 tarihinde, içtimaya katılmadan yemeğe gitmek suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 87/1 (birinci cümle) ve TCK'nın 62 nci maddeleri gereğince yirmibeş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2) 04.09.2005 tarihinde, kışla içinde cep telefonu bulundurmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 87/1 (birinci cümle) ve TCK'nın 62 nci maddeleri gereğince yirmibeş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümler, sanık tarafından; neden gösterilmeksizin temyiz edilmiştir.
Yapılan incelemede;
1) Birlik güvenliğini ilgilendirdiğinden askeri hizmete ilişkin olduğunda kuşku bulunmayan Birlik içerisinde cep telefonu bulundurulmasını yasaklayan emrin, sanığa tebliğ edildiği ve esasen bu husus sanık tarafından bilindiği hâlde, 04.09.2005 tarihinde Birlik içinde cep telefonu bulundurduğu anlaşılan sanığın, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediğini kabul eden Askeri Mahkemenin; elverişli kanıtlar ve yeterli gerekçe ile temel cezayı belirlerken alt sınırdan uzaklaşmadan, takdiri indirim hükmünü de uygulayarak yazılı olduğu şekilde kurduğu mahkumiyet hükmünde, yasal olanaksızlık sebebiyle verilen hapis cezasını para cezasına çevirmemiş ve ertelememiş olmasında, usûl ve esas itibarıyla herhangi bir aykırılık görülmediğinden hükmün onanmasına karar verilmiştir.Üye Dz.Hak.Alb.Ramazan ŞAFAK, askeri hizmete ilişkin bir emir söz konusu olmadığından sanığın eyleminin disiplin tecavüzü niteliğinde olduğu,bu nedenle atılı suçun oluşmayacağı görüşü ile çoğunluk kararına katılmamıştır.
2) 06.06.2005-17.06.2005 tarihleri arasında Cemal Gürsel Kışlasında yapılan sürücü intibak eğitimine katılan sanığın,eğitim süresince 12.30deki yemeğe gitmeden önce saat 12:00de toplanıp topluca Nöb.Uzm.Çvş. nezaretinde gidileceğinin sözlü olarak kendisine tebliğ edilmesine rağmen, 15.06.2005 günü saat 12:00de yapılan sürücü intibak eğitimi yoklamasına katılmadan doğrudan yemeğe gitmek suretiyle, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek yazılı olduğu şekilde sonuca gidilmiş ise de;
Olay günü yemekten önce iki kez mıntıka temizliği amacı ile toplandıkları için tekrar içtima yapılmaz düşüncesi ile hareket ettiği yönündeki sanık savunmasının, sürücü intibak eğitiminden sorumlu ve son soruşturmada tanık olarak dinlenilen Astsb. Erkan GÜNDÜZ tarafından doğrulanması karşısında, sanığın suç kastı ile hareket ettiği söylenemeyeceği gibi ayrıca;sözü edilen yoklama, İç Hizmet Kanun ve Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen günlük hizmet cetveli kapsamında, genel görevin bir parçasını oluşturmakta olup, bu yoklamaya katılınması konusunda önceden yapılan uyarılar mevzuat hükümlerinin hatırlatılması mahiyetindedir. Bu konuda somutlaştırılmış bir emir bulunmadığı sürece bu tür eylemler ancak disiplin tecavüzü kapsamında değerlendirilebileceğinden, atılı suçtan beraet kararı verilmesi gerekirken aksi görüşle mahkûmiyetine hükmedilmesi yasal ve isabetli görülmemekle mahkumiyet hükmünün esastan bozulmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1) Sanığın,04.09.2005 tarihinde kışla içinde cep telefonu bulundurmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçuna ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik kabule değer nitelikte bulunmayan sebepsiz temyizinin, 353 sayılı Kanunun 217/2 nci Maddesi gereğince REDDİNE,
Yasaya uygun olan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,Üye Dz. Hakim Albay R. ŞAFAKın karşı oyu ve oyçokluğu ile,
2) 15.06.2005 tarihinde içtimaya katılmadan yemeğe gitmek suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçuna ilişkin mahkumiyet hükmünün ise; sanığın temyizine atfen ve resen 353 sayılı Kanunun 221 nci maddesi gereğince esas yönünden BOZULMASINA oybirliği ile,
07.06.2006 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy