(1632 S. K. m. 66) (765 S. K. m. 59) (5237 S. K. m. 32)
İzin tecavüzü suçundan sanık P. Er Şevki TOPRAK hakkında 7nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 20.06.2005 gün ve 2005/978-520 esas ve karar sayılı mahkûmiyete ilişkin hükmün, sanık tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmesi üzerine, dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 27.12.2005 gün ve 2005/5596 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün düzeltilerek onanması gerektiği görüşü ile Dairemize gönderilmiş olmakla dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece, sanığın 21.08.2004-27.08.2004 tarihleri arasında temadi eden izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, ASCKnın 66/1-b, TCKnın 59/2nci maddeleri uygulanmak suretiyle sonuç olarak on ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair verilen karar, sanık tarafından sebep gösterilmeden temyiz edilmiştir.
Yapılan İncelemede;
Sanığın 06.08.2004 tarihinde 10 gün izne gönderildiği, (4) gün yol hakkının ilavesiyle izin süresi sonunda ve 20.08.2004 tarihinde birliğine katılması gereken sanığın, bir müddet izin tecavüzünde bulunduktan sonra, 27.08.2004 tarihinde, Antalya İl Merkez Jandarma K.lığına bağlı görevlilerce yakalanarak teslim edildiği Antalya Askerlik Şubesince adamlı olarak birliğine teslim edildiği, böylece 21.08.2004-27.08.2004 tarihleri arasında temadi eden izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, Askeri Mahkemece yukarıda belirtilen mahkumiyet kararının verildiği anlaşılmıştır.
Sanığın sorgu ve savunmalarında; izin süresi içerisinde eşinin, ailevi geçimsizlikler nedeniyle hap içerek intihara kalkıştığını, Antalya Devlet Hastanesinde tedavi altına alındığını, eşiyle, çocuğu ile ve Hastane masraflarını ödemek üzere evindeki eşyaların satılması işleri ile meşgul olduğunu, bu yüzden zamanında birliğine katılamadığını ve izin tecavüzünde bulunduğunu iddia ettiği görülmüş, Askeri Mahkemece yargılama aşamasında, sanığın bu iddiaları ile ilgili olarak araştırma cihetine gidildiği, bu cümleden olarak Antalya Devlet Hastanesinden, sanığın eşinin tedavisine ilişkin bir dizi kayıt ve belgenin (DD.52-59) dosyaya ithal edildiği, ayrıca sanığın iddiaları ile ilgili olarak mahalli güvenlik görevlileri nezdinde araştırma yaptırıldığı ve elde edilen veriler çerçevesinde yapılan değerlendirmede, sanığın intihara kalkışan eşi ve çocuğu ile ilgilenmediği sonucuna varılarak, sanığın ileri sürdüğü mazeretlerine itibar edilmeyerek mahkumiyeti cihetine gidildiği görülmüştür.
Askeri Mahkemece, sanığın savunmalarında ileri sürdüğü bu mazeretinin yasal olmadığı değerlendirilerek, gerçek olup olmadığına ilişkin yeterli araştırma yapılmadan sanığın mezkur suçtan mahkumiyeti cihetine gidilmesinde isabet görülmemiştir.
Şöyle ki; Sanık, tüm aşamalardaki sorgu ve savunmalarında ileri sürdüğü, babasının alkolik olmasından dolayı büyük boyutlarda ailevi sorunlar yaşadığını, nitekim izinde iken eşinin, bu nedenle hap içerek kendini öldürmeye kalkıştığını, hastaneye kaldırılan eşi ile ilgilendiğini, çocuğunu kızkardeşine bıraktığını, hastane masraflarını ödemek üzere evinden eşya satma aşamasında yakalandığına ilişkin iddialarının bir kısmının, gerek DD.54 ve 56daki hastane kayıtları ve DD.9 ve 10daki yakalama tutanaklarındaki tespitlerle doğrulanması karşısında, sanığın, hastanede tedavi altında bulunan eşi ile ilgilenip ilgilenmediği, çocuğunun bakımı için kızkardeşi ve kendi ailesinden yardım alıp almadığı, hastane masraflarını ödemek üzere eşyalarını satıp satmadığı hususlarının araştırılması ve bu cümleden olarak ilgili tanıkların dinlenilmesi, ve sanığın izin tecavüzünde bulunduğu sürenin kısalığı da gözönünde bulundurularak, müsnet suçu işleme kastının mevcudiyetinin ortaya konabilmesi açısından bu hususların net ve kesin bir şekilde belirlenmesinin gerektiği sonucuna varılmakla;
1) Sanığın eşinin, kızkardeşinin ve kayınpederinin kimlik ve adreslerinin (sanıktan sorulmak suretiyle) tespiti ile, sanığın iddiaları çerçevesinde tanık sıfatıyla ifadelerinin tespiti cihetine gidilmesi,
2) Sanığın hastane masraflarını ödemek üzere evinden eşya satmak hususunda anlaştığı ve sattığı Yavuz EKEN isimli şahsın da mahalli güvenlik makamlarınca ayrıntılı kimlik ve adresinin belirlenmesi ile, tanık sıfatıyla sanığın iddialarına ilişkin bilgi ve görgüsünün tespiti cihetine gidilerek, sanığın iddia ve savunmalarının doğru olup olmadığının araştırılması,
3) DD.54 deki Antalya 3ncü P.Eğt.Tug.K.lığı A Tipi Dispanser Baştabiplince düzenlenen ve sanığın eşine ait Hasta sevk belgesinin ne şekilde, nasıl ve kimin başvurusu üzerine düzenlendiğinin, anılan makam nezdinde araştırılması cihetine gidilmesi, tüm noksanlıkların ikmalini müteakip elde edilecek bilgi ve verilere göre, sanığa isnat olunan izin tecavüzü suçunun maddi ve manevi unsurları itibariyle oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi ve irdelenmesi, dolayısıyla ileri sürdüğü mazeretinin kabule değer bulunup bulunmadığının, (Beklenmedik Hal (Mücbir Sebep) kavramı içinde yer alıp almadığının değerlendirilmesinin yapılmasının gerektiği sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, sanığın yargılama aşamasındaki; Sivilde iken psikiyatrik tedavi gördüğüne ilişkin beyan ve savunmaları ile, DD.30da mevcut sanığın Durumsal Anxiyete rahatsızlığına ilişkin teşhisi içeren sağlık raporu da dikkate alınarak, sanıktan bu rahatsızlığına ilişkin gördüğü tedavilerle ilgili belge ve bilgilerin sorulması, halen kullanmakta olduğu ilaçlarının ve ilgili reçetelerin temin edilmesi ve bu noksanlıkların giderilmesinden sonra, sanığın adli müşahede altına aldırılarak, psikolojik yönden suç tarihlerinde askerliğe elverişli olup olmadığı, cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının YTCKnın 32/1 ve 2nci madde hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi cihetine gidilmesi gerekirken, yargılama esnasında, huzurda sanığın Uzm.Tbp.Bilirkişi tarafından yapılan psikiyatrik muayenesi sonunda; Sanığın adli müşahede altına alınmasını gerektirir herhangi bir psikiyatrik rahatsızlığının bulunmadığına ilişkin tespite dayanılarak, noksan soruşturma ile hüküm kurulduğu sonucuna varılmıştır.
Bu nedenlerle yukarıda belirtilen hususlar araştırılmadan ve bu noksanlıklar tamamlanmadan verilen mahkûmiyet kararının yasaya aykırı bulunduğu sonucuna varılmakla, hükmün noksan soruşturma nedeni ile bozulması cihetine gidilmiştir.
SONUÇ ve KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın temyizine atfen ve resen, hakkındaki mahkumiyet hükmünün 353 sayılı Kanunun 221nci maddesi uyarınca, NOKSAN SORUŞTURMA nedeni ile BOZULMASINA,
18.01.2006 günü tebliğnameye aykırı olarak OYBİRLİĞİYLE karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy