(1632 S. K. m. 63) (765 S. K. m. 59, 62) (647 S. K. m. 4, 5) (6183 S. K. m. 51) (5275 S. K. m. 122)
Yoklama kaçağı suçundan sanık Ter. P. Er Yakup CEYLAN hakkında Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 01.06.2005 gün ve 2005/769-365 esas ve karar sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün, sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 27.12.2005 gün ve 2005/5654 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün düzeltilerek onanması gerektiği görüşü ile Dairemize gönderilmiş olmakla dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri mahkemece sanığın 28.05.2001-08.12.2003 tarihleri arasında yoklama kaçağı suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnın 63/1-A (3 üç aydan sonra gelenler cümlesi), TCKnın 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4ncü maddeleri gereğince neticeten 900-YTL. ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanunun 5nci maddesi gereğince aylık 24 eşit taksitte sanıktan tahsiline, taksitlerin süresinde ödenmemesi halinde 6183 sayılı Kanunun 51nci maddesinde belirlenen gecikme zammı oranının yarısı oranında gecikme zammı uygulanmasına karar verilmiş,
Bu hüküm sanık tarafından ailevi durumunun bozuk olması nedeniyle çalışmak zorunda olduğu için geciktiği ileri sürülerek süresi içinde temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede hükmün adli para cezası yerine ağır para cezasına ve gecikme faizine hükmolunması nedeniyle bu yönlerden düzeltilerek onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Adına çıkartılan son yoklama çağrı pusulası usulüne uygun olarak amcası Nurettin CEYLANa 08.06.2000 tarihinde tebliğ olunup 14.08.2000 tarihinde son yoklamasını yaptırmak üzere askerlik şubesinde hazır bulunması istenen (D/18) sanığın emsallerinin 21- 27 Mayıs 2001 tarihleri arasında sevklerinden (D/12, 13) sonra kanunen kabule değer bir mazereti olmaksızın gecikerek 08.12.2003 tarihinde son yoklamasını yaptırmak (D/19) suretiyle anılan tarihler arasında yoklama kaçağı suçunu işlediği dosyada mevcut deliller itibarıyle hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde açığa çıktığından sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Askeri Mahkeme mahkumiyet hükmünde herhangi bir yasaya aykırılık bulunmamakla birlikte, hüküm tarihi itibarıyle ağır para cezalarının, adli para cezasına dönüşmüş olmaları, TCKnın 59ncu maddesi yerine 5237 sayılı TCKnın 62nci maddesinin yürürlüğe girmiş olması ve taksitlerin süresinde ödenmemesi halinde 6183 sayılı Kanunun 51nci maddesinde belirlenen gecikme zammı oranının yarısı oranında gecikme zammı uygulanmasına dair 647 sayılı Kanunun 5nci maddesi hükmünün 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 ve 5237 sayılı Kanunlarda düzenlenmemiş ve 5275 sayılı Kanunun 122nci maddesi ile yürürlükten kalkmış olması nedenleriyle hükmün bu yönlerden bozulmasına ancak bozma nedenleri yeniden yargılamayı gerektirmediklerinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle,
Sanığın temyizine atfen ve resen mahkumiyet hükmünün 353 sayılı Kanunun 221/1nci maddesi gereğince uygulama hatası yönünden BOZULMASINA
Ancak bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 353 sayılı Kanunun 220/2-j maddesi gereğince TCKnın 59/2nci maddesinin tatbiki ile ilgili kısmının ...... 5237 sayılı TCKnın 62/1nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak ......., para cezası ile ilgili bölümünün ..... beher günü 9.-YTL hesabı üzerinden adli para cezasına çevrilerek NETİCETEN DOKUZ YÜZ YENİ TÜRK LİRASI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA ve gecikme faizi ile ilgili bölümünün ..... taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan miktarının tamamının muaccel olarak SANIKTAN TAHSİLİNE şeklinde Düzeltilerek ONANMASINA,
18.01.2006 tarihinde tebliğnameye uygun olarak Oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy