(1632 S. K. m. 63) (5237 S. K. m. 62)
Yoklama Kaçağı suçundan sanık Terhisli P. Er Ramazan YÜKSEKDAĞ hakkında Güney Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 10.10.2005 gün ve 2005/797-447 esas ve karar sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün, sanık tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmesi üzerine, dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 27.12.2005 gün ve 2005/5674 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün onanması gerektiği görüşü ile Dairemize gönderilmiş olmakla dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Önceki mahkumiyet hükmünü usul hatası nedeniyle bozan Dairemizin 22.12.2004 gün ve 2004/1596-1577 sayılı bozma kararına uyan Askeri Mahkemece, sanığın yoklama kaçağı suçunu işlediğinden bahisle ASCKnın 63/1-A (üç aydan sonra gelenler cümlesi), 5237 sayılı TCKnın 62/1 ve 50nci maddeleri uyarınca 900-YTL. (Dokuzyüz YTL) adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü, sanık tarafından askerden sonra iş bulamadığı, evin geçimini zor sağladığı, cezayı ödemesinin mümkün olmadığı ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
1981 doğumlu olup, adına çıkarılan yoklama çağrı pusulası tebliğ edilemeyen (Dz:4), 01.05.2001 tarihinde yakalanarak Seyhan Askerlik Şube Başkanlığına teslim edilen (Dz:15), aynı gün Askerlik Şubesince 02.05.2001 tarihinde son yoklamasını yaptırmak üzere gerekli evraklarla birlikte şubeye müracaat etmesi hususu tebliğ edilerek salıverilen (Dz:7), en geç emsallerinin sevkedildiği 27.05.2001 tarihine kadar son yoklamasını yaptırmak üzere Askerlik Şubesine müracaat etmesi gereken sanığın, yasal anlamda kabul edilebilecek bir özrü olmaksızın emsallerinin sevkedildiği 21-27 Mayıs 2001 tarihine kadar son yoklamasını yaptırmayarak bu tarihten, uzunca bir süre sonra Askerlik şubesine müracaat ettiği 26.05.2003 tarihine kadar yoklama kaçağı suçunu işlediği dosyadaki deliller ile sabit bulunmaktadır. Mahkumiyete ilişkin gerekçeler ve delillere uygun düşen değerlendirmeler sonucu yazılı olduğu şekilde mahkumiyete hükmedilmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmadığından ve ASCKnın 47/A ile EK-8nci maddeleri uyarınca söz konusu suçtan verilen cezaların ertelenmesi mümkün olmadığından sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ ve KARAR: Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz nedenlerinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE, mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
18.01.2006 tarihinde tebliğnameye uygun olarak Oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy