(5237 S. K. m. 50, 52, 62) (1632 S. K. m. 66)
Askeri Mahkemece sanığın;
1) 11.5.2013-11.6.2013 tarihleri arasında firar suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK’nın 66/1-a ve TCK’nın 62, 50 ve 52’nci maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına;
2) 14.6.2013-19.9.2013 tarihleri arasında firar suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK’nın 66/1-a ve TCK’nın 62, 50 ve 52’nci maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına;
Karar verilmiştir.
Hükümler; sanık tarafından, para cezalarını ödeyemeyeceği belirtilerek, temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede; hükümlerin onanması gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede; sanığın 11.5.2013 tarihinde çıkmış olduğu çarşı izninden aynı gün akşam dönerek Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 11.6.2013 tarihinde polis ekiplerince yakalandığı, yakalanmasını müteakiben teslim edildiği Askerlik Şubesince 12.6.2013 tarihinde bir gün yol süresi verilerek serbest olarak Birliğine sevk edildiği, en geç 13.6.2013 tarihinde saat 24.00’e kadar Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 19.9.2013 tarihinde bir başka suçtan polis ekiplerince yakalandığı, böylece; 11.5.2013-11.6.2013 ve 14.6.2013-19.9.2013 tarihleri arasında iki ayrı firar suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.
Askeri Mahkemece; bilirkişi incelemesi sonucu adli gözlem altına alınmasına gerek bulunmadığı ve cezai ehliyetinin tam olduğu saptanan sanık hakkında tüm unsurları ile oluşan atılı suçlardan, temel cezanın alt sınırdan belirlenip takdiri indirimler uygulanmak suretiyle hükmolunan hapis cezalarının alt sınırdan adli para cezasına çevrilmek suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesinde; sanığın kişilik özellikleri dikkate alınarak tekrar suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmaması nedeniyle takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasında, usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, mahkûmiyet hükümlerinin ayrı ayrı onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç Ve Karar: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz isteminin, 353 sayılı Kanun’un 217/2’nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden hukuka uygun bulunan, mahkûmiyet hükümlerinin ayrı ayrı ONANMASINA;
24.2.2016 tarihinde, tebliğnamedeki görüşe uygun olarak, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy