(1632 S. K. m. 132) (5237 S. K. m. 50, 52, 62)
Askeri Mahkemece; sanığın, Haziran 2015 tarihinde, arkadaşının bir şeyini çalmak suçunu işlediği sabit görülerek, ASCK’nın 132, TCK’nın 62, 50/1-a ve 52/2-3’üncü maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
Hüküm; sanık tarafından esasa ve uygulamaya ilişkin sebepler ileri sürülerek, temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede; hükmün onanması gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede; olay tarihinde mağdur terhisli İkm.Er R.B.'nin Haziran 2015 ayı içerisinde bir akşam duş almak için banyoya girdiği ve banyoya girmeden önce de üzerinde bulunan cep telefonunu, şarj aletini ve cüzdanını emaneten terhisli İkm.Er M.D.'ye bıraktığı, M.D.'nin de söz konusu eşyaları banyonun girişindeki masanın üzerine bıraktığı, mağdurun duş alıp bir müddet sonra banyodan çıkmasını müteakip M.D.'den eşyalarını istediği, M.D.'nin de eşyaları masanın üzerine bıraktığını söylemesi üzerine masaya gittiği ve şarj aleti ile cüzdanının masanın üzerinde olduğunu ancak cep telefonunun masada olmadığını gördüğü, bu olaydan birkaç gün sonra 8.6.2015 tarihinde terhisli İkm.Er H.İ.D. ile sanığın kendi aralarında şakalaştıkları esnada H.İ.D.'nin elini sanığın cebine doğru uzattığı ve cebinde cep telefonu olduğunu anlaması üzerine kendisinden söz konusu telefonu çıkarmasını söylediği, bu durumu müteakip sanığın cebinde bulunan telefonu çıkardığı ve söz konusu cep telefonunun mağdura ait olduğunun anlaşılması üzerine mevcut durumun tutanak altına alındığı, tüm dosya kapsamından anlaşılmakta olup, Askeri Mahkemenin kabulü de bu yöndedir.
Askeri Mahkemece; bilirkişi incelemesi sonucu adli gözlem altına alınmasına gerek bulunmadığı ve cezai ehliyetinin tam olduğu saptanan sanık hakkında tüm unsurları ile oluşan atılı suçtan, karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle, alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri indirim yapılarak, verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde, dosyaya uygun düşen gerekçeler gösterilmek suretiyle erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmayarak cezalandırılmasında; usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, mahkûmiyet hükmünün onanmasına, karar verilmiştir.
Sonuç Ve Karar: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin, 353 sayılı Kanun’un 217/2’nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
16.3.2016 tarihinde, tebliğnamedeki görüşe uygun olarak, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy