(1632 S. K. m. 66, 73) (5237 S. K. m. 50, 52, 62)
Askeri Mahkemece; sanığın, 18.7.2014-8.8.2014 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCKnın 66/1-b, 73, TCKnın 62, 50, 52nci maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın yirmi dört eşit taksit hâlinde tahsiline, talebi bulunmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.
Hüküm; sanık tarafından, sebep gösterilmeksizin temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede; hükmün, suç başlangıç tarihinin 20.7.2014 şeklinde düzeltilmek suretiyle, onanmasına karar verilmesi gerektiği yönünde, görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Devlet Hastanesi tarafından, 27.6.2014 tarihinde, sanığa yirmi bir gün istirahat verildiği, sanığın bu istirahatını sıhhi izinli olarak Ankara ilinde geçirdiği, istirahat bitiminde kendisine iki gün dönüş yol süresi tanındığında en geç 19.7.2014 tarihinde saat 24.00e kadar Birliğine katılması gereken sanığın bu icabete uymadığı ve bir süre sonra 8.8.2014 tarihinde altı hafta içerisinde kendiliğinden dönerek Birliğine katıldığı, maddi vakıa olarak sabit görülmüştür.
Askeri Mahkemece; istirahat süresi sonunda Birliğine katılmasını engelleyen veya güçleştiren bir özre sahip bulunmayan, suç kastını ortadan kaldıracak bir durum ve zaruret içinde kalmayan sanığın; tüm unsurları ile oluşan atılı suçtan, alt sınırdan ceza tayin edilip, yasal ve takdiri indirim sebepleri göz önünde bulundurularak cezasından indirim yapılmak suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulmasında; yasal ve yeterli gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin tatbik edilmemesinde, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, alt sınırdan adli para cezasına çevrilerek taksitlendirilmesinde, usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden hukuka aykırılık görülmemekle birlikte;
Askeri Yargıtay'ın yerleşik içtihatları doğrultusunda, sanığa, istirahatını tam olarak kullanabilmesi için dönüş yol süresi tanınması gerektiği, bu itibarla, sanığa 27.6.2014 tarihinden itibaren yirmi bir gün süreyle sıhhi izinli bulunduğu
ile Birliğinin bulunduğu
illeri arasında 2 gün dönüş yol süresi tanındığında, suç başlangıç tarihinin 20.7.2014 olarak kabul edilmesi gerekirken, kısa kararda ve gerekçeli hükümde 18.7.2014 olarak belirlenmesinde isabet görülmediğinden, mahkûmiyet hükmünün bozulmasına, suçun hukuki niteliğine ve ceza uygulamasına bir etkisi bulunmayan ve ayrıca bir araştırma yapılmasını da gerektirmeyen bu hatanın, 353 sayılı Kanunun 220/2-F maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanığın temyiz isteminin reddiyle mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına, karar verilmiştir.
Sonuç Ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz isteminin, 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE,
Sanığın temyizine atfen ve resen, suçun başlangıç tarihinin hatalı tespiti yönünden hukuka aykırı bulunan mahkûmiyet hükmünün, 353 sayılı Kanunun 221/1inci maddesi gereğince BOZULMASINA;
Ancak, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 353 sayılı Kanunun 220/2-F maddesi gereğince, hükümde hatalı olarak belirlenen suç başlangıç tarihinin 20.7.2014 şeklinde değiştirilmek ve diğer kısımları aynen muhafaza edilmek suretiyle mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek ONANMASINA;
13.4.2016 tarihinde, tebliğnamedeki görüşe uygun olarak, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy