(5237 S. K. m. 61)

1) 10.9.2012 - 7.6.2013 tarihleri arasında mağdur Askeri Öğrenci K.S.ye yönelik tokat ve karnına yumruk atmak suretiyle işlediği kabul edilen asta müessir fiil suçu yönünden yapılan incelemede:

Sanığın, 10.9.2012-7.6.2013 tarihleri arasında mağdur Askeri Öğrenci K.S.'nin Türk ve Batı Müziği Çalgıları ve Proje Hazırlama derslerine girdiği, bu tarihler arasında bir gün müzik sitesi çalgı odaları bölümünde ders işlenirken mağdurun notayı doğru çalamadığı, sanığın mağduru uyardığı, mağdurun notayı tekrar yanlış çalması üzerine, sanığın sinirlenerek mağdura tokat attığı ve karnına yumruk vurduğu, böylelikle üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

Sanık aşamalarda tespit edilen savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan etmektedir. Mağdur, ifadelerinde (Dz.19,39,121), tarihini tam hatırlayamamakla birlikte, notayı doğru çalamadığı için, sanığın tokat attığını ve yumruk vurduğunu beyan etmektedir.

Öte yandan, mağdurla birlikte olay yerinde bulunan tanık M.K. soruşturma aşaması ile mağdur sıfatıyla tespit edilen ifadelerinde (Dz.18,54,123), sanığın mağdura tokat attığını hatırladığını, ancak yumruk attığını hatırlamadığını beyan ederken, tanık sıfatıyla alınan ifadesinde sadece tokat attığına şahit olduğunu söylemiştir. Diğer tanık M.F.A. aşamalarda tespit edilen ifadelerinde (Dz. 20,41,121,465), sanığın mağdura sadece tokat attığını gördüğünü, Y.E. E. ise soruşturma aşaması ile mağdur sıfatıyla tespit edilen ifadelerinde (Dz.21,43,124), sanığın mağdurun kafasına vurduğunu gördüğünden bahsederken, tanık sıfatıyla tespit edilen ifadesinde (Dz.467), sanığın mağdura vurduğunu hatırlamadığını beyan ettiği görülmektedir.Olayın gerçekleştiği yerde sanık, mağdur ve yukarıda isimleri geçen mağdurlar bulunmakta olup, iddia konusu eylem sanığın mağdura tokat atıp karnına yumruk vurmasıdır. Dosyada mevcut delillerden ders yapılan odanın küçük bir oda olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla iddianameye konu edildiği gibi gerçekleşmiş bir olayın odada bulunan tüm tanıklar tarafından görülmesi gerekirken, bazı tanıklar, sanığın tokat attığını söylemekte ancak, yumruk attığını görmediklerini beyan etmekte iken, bir tanık önceki ifadelerinde iddia konusu eylemin dışında kafasına vurduğunu gördüğünü söylerken, daha sonra tespit edilen yeminli ifadesinde hatırlamadığını beyan etmektedir. Böylelikle,iddia konusu eylem ile mağdur ve tanıkların aşamalarda tespit edilen ifadelerinde anlatılan eylemin somut bir şekilde birbirleriyle örtüşmediği gibi, mevcut çelişkilerin de giderilemediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, sanığın üzerine atılı suçun sübutuna yönelik olarak her türlü şüpheden arınmış, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, özellikle tanıkların beyanları arasında mevcut olan çelişkilerin giderilemediği ve bu an itibariyle de giderilmesinin mümkün olmadığı, giderilemeyen şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiği kanaatine varıldığından, mahkûmiyet hükmünün sübut yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

2) 10.9.2012-7.6.2013 tarihleri arasında mağdur Askeri Öğrenci M.F.A.ya yönelik kulak memesini tırnaklamak suretiyle işlediği kabul edilen asta müessir fiil suçu yönünden yapılan incelemede:

Sanığın 10.9.2012-7.6.2013 tarihleri arasında mağdur Askeri Öğrenci M.F.A.'nın Türk ve Batı Müziği Çalgıları ve Proje Hazırlama derslerine girdiği, bu tarihler arasında bir gün müzik sitesi çalgı odaları bölümünde sanığın mağdurun dersine iyi çalışmamış olması nedeniyle kulak memesini tırnaklarıyla sıktığı, böylelikle üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

Sanık aşamalarda tespit edilen savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan etmektedir. Mağdur, ifadelerinde (Dz.20,41,122), sanığın kulak memesini tırnağıyla sıktığını beyan etmektedir.

Olay anında mağdur ile birlikte aynı odada ders gören tanıklardan M.K. aşamalarda tespit edilen ifadelerinde (Dz. 18,54,123,466), sanığın mağdurun kulağını tırnakladığını görmediğini, kulağında hafif bir iz gördüğünü, mağdurun kendisine sanığın kulağını sıktığı için yara olduğunu söylediğini beyan ederken, K.S. soruşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın mağdurun kulağını çektiğini ve tokat attığını gördüğünü (Dz.39), kovuşturma aşamasında önceki ifadeleri okunduktan sonra mağdur sıfatıyla tespit edilen yeminsiz beyanında (Dz.121), sanığın sadece mağdura tokat attığını gördüğünü beyan etmiştir. Diğer tanık Y.E.E. ise soruşturma aşamasındaki ifadelerinde mağdura yönelik herhangi bir beyanda bulunmazken (Dz.21,43), mağdur sıfatıyla verdiği ifadesinde (Dz.121), sanığın mağdura tokat attığını gördüğünü ifade etmiş, ancak, tanık sıfatıyla huzurda tespit edilen yeminli beyanında olayı hatırlamadığını ifade etmiştir.

Böylelikle,iddia konusu eylem ile mağdur ve tanıkların aşamalarda tespit edilen ifadelerinde anlatılan eylemin birbirleriyle örtüşmediği gibi, mevcut çelişkilerin de giderilemediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, sanığın üzerine atılı suçun sübutuna yönelik olarak her türlü şüpheden arınmış, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, özellikle tanıkların beyanları arasında mevcut olan çelişkilerin giderilemediği ve bu an itibariyle de giderilmesinin mümkün olmadığı, giderilemeyen şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiği kanaatine varıldığından, mahkûmiyet hükmünün sübut yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3) 10.9.2012 - 7.6.2013 tarihleri arasında mağdur M.F.A.'ya yönelik tokat atmak suretiyle işlediği kabul edilen asta müessir fiil suçu yönünden yapılan incelemede:

Sanığın, belirtilen tarihler arasında bir gün müzik sitesi çalgı odaları bölümünde mağdura tokat attığı, olay anında mağdur ile birlikte odada bulunan tanıklar M.K. ve K.S.nin aşamalarda tespit edilen istikrarlı beyanlarından anlaşılmaktadır.

Askeri Mahkemece, sanığın, asta müessir fiil suçunu işlediği kabul edilerek, cezalandırması yoluna gidilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte,

Cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tayini kapsamında, Askeri Mahkemece gösterilen gerekçenin yerinde olup olmadığının çözümü için, kanunlarda genel olarak alt ve üst sınırları belirtilmek suretiyle gösterilen cezaların hâkim veya mahkeme tarafından hangi ölçütler göz önünde bulundurularak, bu iki sınır arasında belirleneceğine ilişkin düzenlemelerin incelenmesi gerekmektedir.

TCK'nın 61inci maddesinin birinci fıkrasında temel cezanın belirlenmesinde göz önünde bulundurulması gereken hususlar, "suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik" şeklinde düzenlenmiş,

"Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" başlıklı 3üncü maddesinin birinci fıkrasındaki, "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" biçimindeki hükmüyle işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbiri arasında "orantı" bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Kanun koyucu, cezanın kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime somut olayın özellikleri ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini de göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir.

Ancak, hâkimin cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, bu düzenlemelere uygun olarak, suçun işleniş biçimi, suç işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik ile dosya içeriğine yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde, eylemin gerçekleştirilme şekli gözönüne alındığında, mağdurda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek seviyede olduğunun anlaşılması, mağdurda psikolojik ya da pskiyatrik bir travmanın olmamış olması, sanığın eylemini öğretmen-öğrenci ilişkisi içinde davranırken bu sınırı aşarak gerçekleştirmiş olması hep birlikte değerlendirildiğinde, Askeri Mahkemece yasaya ve suçun işleniş biçimine uygun düşmeyecek şekilde sadece mağdurun çocuk yaşta olması gerekçe gösterilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde isabet görülmemiştir.

Öte yandan, Askeri Mahkemece, sanık hakkında 3.12.2010 tarihinde işlemiş olduğu asta müessir fiil suçu nedeniyle Askeri Mahkemesince 14.3.2013 tarihinde karara bağlanan ve 2.7.2013 tarihinde kesinleşerek açıklanması geri bırakılan mahkûmiyeti ve yargılama sürecinde edinilen olumsuz intiba doğrultusunda hakkında bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaate varılamadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir. şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de,

Kanun koyucu tarafından 18.6.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 72nci maddesi ile CMKnın 231/8inci maddesine, Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez hükmü getirilmiştir.

Yargıtay ve Askeri Yargıtayın istikrarlı kararları ile maddi ceza hukuku kurumu olarak kabul edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun objektif şartları yönünden olumsuz yeni bir koşul getiren bu düzenlemenin, TCKnın 7/2nci maddesi uyarınca, ancak yürürlüğe girdiği 28.6.2014 tarihinden sonra işlenen suçlara ilişkin uygulanabileceği, 28.6.2014 tarihinden önce verilmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının devam eden denetim süresi içinde olmak kaydıyla 28.6.2014 tarihinden sonra işlenen kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği, 28.6.2014 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, bu suç veya suçlardan önce verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, objektif koşul yönünden yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmeyeceği hususunda şüphe bulunmamaktadır.

Bu nedenle, Askeri Mahkemece sanık hakkında 2.7.2013 tarihinde kesinleşerek açıklanması geri bırakılan mahkumiyeti dikkate alınarak, sanığın üzerine atılı suçun tarihi 28.6.2014 tarihinden önce olmasına rağmen, gerekçenin yazım şeklinden anlaşıldığı üzere söz konusu kararın objektif koşul olarak kabul edilmesi suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamış olması hukuka uygun görülmemiştir. Kaldı ki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının hukuki mahiyetleri itibariyle askıda bulunan ancak, kesin hüküm niteliğinde olmayan kararlardan olması sebebiyle mahkûmiyet hükmü olarak da kabul edilmesi, hukuken mümkün değildir.

Ayrıca, sanık hakkında yargılama sürecinde edinilen olumsuz intiba doğrultusunda hakkında bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaate varılamadığından şeklinde belirtilen subjektif gerekçenin de kanun hükmünü tekrar mahiyetinde ve soyut nitelikte olduğu, dosyada mevcut delillerle irtibatlandırılarak somutlaştırılmadığı sonucuna varıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçede bu yönüyle de isabet görülmemiştir.

4) 10.9.2012 - 7.6.2013 tarihleri arasında mağdur Askeri Öğrenci M.K.ye yönelik kafasına birkaç kez tokat atmak suretiyle işlediği kabul edilen asta müessir fiil suçu yönünden yapılan incelemede:

Sanığın,10.9.2012-7.6.2013 tarihleri arasında mağdurun Türk ve Batı Müziği Çalgıları ve Proje Hazırlama derslerine girdiği, bu tarihler arasında bir gün müzik sitesi çalgı odaları bölümünde mağdurun derslerden geri kalması nedeniyle bir parçayı çalamadığı, bunun üzerine sanığın mağdurun kafasına birkaç kez tokat attığı ve böylelikle üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

Sanık aşamalarda tespit edilen savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan etmektedir. Mağdur, ifadelerinde, hava değişiminden döndüğü için derslerine iyi çalışamadığını, bu nedenle sanığın eliyle kafasının arkasına tokat vurduğunu, kendisinin bunu tokat olarak algıladığını, sanığın rencide etmek ve onur kırmak için vurmadığını düşündüğünü beyan etmekte iken, iddianamede ise iddia konusu eylemin, sanığın, mağdurun kafasına birkaç kez yumruk vurmak olarak belirtildiği görülmektedir. Öte yandan, mağdur M.K.la birlikte olay yerinde bulunan tanıklar K.S., Y.E.E. ve M.F.A.nın aşamalarda tespit edilen ifadeleri birbirleriyle ve mağdurun beyanları ile örtüşmediği gibi, mevcut çelişkilerin de giderilemediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, sanığın üzerine atılı suçun sübutuna yönelik olarak her türlü şüpheden arınmış, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, özellikle tanıkların beyanları arasında mevcut olan çelişkilerin giderilemediği ve bu an itibariyle de giderilmesinin mümkün olmadığı, giderilemeyen şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiği kanaatine varıldığından, mahkûmiyet hükmünün sübut yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

5) 10.9.2012 - 7.6.2013 tarihleri arasında mağdur Askeri Öğrenci M.K.ye yönelik kulak çekmek ve tokat atmak suretiyle işlediği kabul edilen asta müessir fiil suçu yönünden yapılan incelemede:

Sanığın, 10.9.2012-7.6.2013 tarihleri arasında bir gün müzik sitesi çalgı odaları bölümünde dersine iyi çalışmadığı için mağdurun kulağını çektiği ve mağdura tokat attığı, böylelikle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmaktadır.

Askeri Mahkemece, sanığın, asta müessir fiil suçunu işlediği kabul edilerek, cezalandırması yoluna gidilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte,

Yukarıda 3 numaralı fıkrada ayrıntıları ile açıklanan aynı sebeplerle, mahkûmiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

6) 9.9.2013 - 30.10.2013 tarihleri arasında mağdur Askeri Öğrenci Y.E.E.ye yönelik tokat atmak suretiyle işlediği kabul edilen asta müessir fiil suçu yönünden yapılan incelemede:

Sanığın, 9.9.2013-30.10.2013 tarihleri arasında mağdur Askeri Öğrenci Y.E.E.'nin Türk ve Batı Müziği Çalgıları ve Görsel Sanatlar derslerine girdiği, bu tarihler arasında bir gün müzik sitesi çalgı odaları bölümünde mağdurun çalgıyı doğru çalamaması üzerine,mağdura bir kez tokat attığı, böylelikle üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

Sanık aşamalarda tespit edilen savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan etmektedir. Mağdur ifadelerinde, çalgıyı doğru çalamadığı için sanığın tokat şeklinde vurduğunu, ancak yüzüne mi yoksa kafasının arkasına mı olduğunu hatırlamadığını beyan etmekte iken, olay yerinde bulunan tek görgü tanığı M.K., mağdur sıfatıyla tespit edilen ifadesinde sanığın bir an sinirlenerek mağdurun kafasına şamar attığını ifade etmekte iken ( Dz. 124), tanık sıfatıyla verdiği yeminli ifadesinde ise (Dz. 466), sanığın Yakupa tokat attığını görmediğini ifade etmektedir.

Böylelikle, sanığın üzerine atılı suçun sübutuna yönelik olarak her türlü şüpheden arınmış, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, özellikle tarafsız tek görgü tanığının beyanları arasında mevcut olan çelişkilerin giderilemediği ve bu an itibariyle de giderilmesinin mümkün olmadığı, giderilemeyen şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiği kanaatine varıldığından, mahkûmiyet hükmünün sübut yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

7) 12.9.2011 - 30.10.2013 tarihleri arasında mağdur Askeri Öğrenci T.K.ye yönelik tokat atmak suretiyle işlediği kabul edilen asta müessir fiil suçu yönünden yapılan incelemede:

Sanığın, 12.9.2011-30.10.2013 tarihleri arasında mağdurun Türk ve Batı Müziği Çalgıları dersine girdiği, bu tarihler arasında bir gün müzik sitesi çalgı odaları bölümünde mağdurun çalgıyı doğru çalamaması üzerine mağdura tokat attığı, böylece üzerine atılı suçu işlediği, mağdur ile tanıklar S.E. ve S.Ü.nün birbirleriyle örtüşen beyanlarından, anlaşılmaktadır.

Askeri Mahkemece, sanığın, asta müessir fiil suçunu işlediği kabul edilerek, cezalandırması yoluna gidilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte,

Yukarıda 3 numaralı fıkrada ayrıntıları ile açıklanan aynı sebeplerle, mahkûmiyet hükmünün uygu