(1632 S. K. m. 66)
Askeri Mahkemece; sanığın, 15.11.2013-13.12.2013 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, ASCKnın 66/1-b, 73, TCKnın 62, 50/1-a ve 52/2nci maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu tutarın yirmi dört aylık eşit taksitler hâlinde sanıktan tahsiline karar verilmiştir.
Hüküm; sanık tarafından suç kastının bulunmadığı ileri sürülerek, temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede; hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede; sanığın, 5.11.2013 tarihinde saat 8.00'da 10 gün süre ile kanuni izne gönderildiği, 15.11.2013 tarihinde en geç saat 8.00'a kadar Birliğine katılış yapması gerekirken katılmadığı, bir müddet izin tecavüzünde bulunduktan sonra 13.12.2013 tarihinde kendiliğinden gelerek Birliğine katılış yaptığı, böylece 15.11.2013-13.12.2013 tarihleri arasında altı hafta içerisinde kendiliğinden dönmekle son bulan izin tecavüzü suçunu işlediği, dosya kapsamındaki delillerden maddi vaka olarak anlaşılmakta olup, mahkemenin kabulü de bu doğrultudadır.
Askeri Mahkemece; kovuşturma aşamasında yeminli mütalaasına başvurulan psikiyatri uzmanı bilirkişinin, sanığın suç tarihlerinde askerliğe elverişli olduğu ve cezai ehliyetinin tam olduğu yönündeki mütalaasına itibar edilerek, sanık hakkında, tüm unsurları ile oluşan izin tecavüzü suçundan, karar yerinde gösterilen ve dosya içeriğine de uygun düşen, yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle, temel cezanın alt sınırdan belirlenip, yasal ve takdiri indirim uygulanmak suretiyle mahkûmiyet kararı verilmesinde, daha önce kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasında, takdir edilen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesinde usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, mahkûmiyet hükmünün onanmasına, karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin, 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden hukuka uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA; 22.2.2017 tarihinde, tebliğnamedeki görüşe uygun olarak, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy