(1632 S. K. m. 66, 73) (5237 S. K. m. 50, 62) (353 S. K. m. 209)
Askeri Mahkemece; sanığın, 17.9.2015-6.10.2015 tarihleri arasında firar suçunu işlediği kabul edilerek, ASCKnın 66/1-a, 73 ve TCKnın 62nci maddeleri gereğince beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCKnın 50/1-f maddesi gereğince hükmolunan cezanın iki ay onbeş gün süreyle kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmiştir.
Hüküm; sanık tarafından, uygulamaya ilişkin sebepler ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede; sanığın süresinde yapılmamış olan temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.
Temyiz isteminin süresinde olup olmadığına ilişkin incelemede:
353 sayılı Kanunun 209uncu maddesinde, temyiz isteminin karar veya hükmün tefhiminden, tefhim sanığın yokluğunda yapılmış ise tebliğinden itibaren bir hafta içinde yapılması gerektiği belirtilmiştir. Aynı Kanunun 217/1inci maddesinde ise, temyiz isteminin süresi içinde yapılmaması hâlinde Askeri Yargıtayın temyiz istemini reddedeceği öngörülmüştür.
Sanığın yokluğunda 12.10.2016 tarihinde tefhim edilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca 21.10.2016 tarihinde sanığın adresinde usulüne uygun olarak sanığın ablası D.A.ya tebliğ edildiği, gerekçeli hükmün hüküm fıkrasında temyiz yol ve süresinin ayrıntılı bir şekilde açıklanmış olduğu, sanık tarafından 2.11.2016 tarihinde
.. Askeri Mahkemesi kaydına geçen dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.
Buna göre, gerekçeli hükmün 21.10.2016 tarihinde tebliğ edilmesine nazaran, 353 sayılı Kanunun 209/1inci maddesinde temyiz için öngörülen bir haftalık yasal sürenin 28.10.2016 tarihinde mesai bitiminde sona erdiği, ancak 28.10.2016 tarihi öğleden sonrasının resmi tatil olması, 29.10.2016 ve 30.10.2016 tarihlerinin de hafta sonuna rastlaması nedeniyle temyiz süresinin 31.10.2016 Pazartesi günü mesai bitiminde sona erdiği, sanığın ise bir haftalık temyiz süresini haklı bir neden olmaksızın geçirerek, 2.11.2016 tarihinde kayda giren dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu ve böylece temyiz süresini geçirdiği anlaşıldığından, temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın süresinde yapılmadığı belirlenen temyiz isteminin, 353 sayılı Kanunun 217/1inci maddesi gereğince REDDİNE,
22.2.2017 tarihinde, tebliğnamedeki görüşe uygun olarak, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy