(1632 S. K. m. 130) (5237 S. K. m. 50, 52, 62) (353 S. K. m. 16) (1086 S. K. m. 437) (AYGK 05.03.2004 T. 2004/1 E. 2004/1 K.)
Askeri eşyayı özel menfaatinde kullanmak suçundan sanık Ulş. Onb. Ahmet Erol KARATAY hakkında Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesince tesis olunan 22.10.2008 tarihli, 2008/1788-988 Esas ve Karar sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün yasal süresi içinde sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dava dosyası, Askeri Yargıtay Başsavcılığının onama istemini içeren 30.12.2008 tarihli ve 2009/589 sayılı tebliğnamesine bağlı olarak Dairemize gönderilmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın,
15.06.2008 günü askeri eşyayı hususi menfaatinde kullanmak suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 130/1, 62/1, 50 ve 52'nci maddeleri gereğince, 1.500,00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Hükmolunan adli para cezasının sanıktan TCK'nın 52/4'ncü maddesi uyarınca, her bir taksit 75,00 YTL olmak üzere, aylık yirmi eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının bir seferde tahsil edilmesine,
2,81 YTL tutarındaki Hazine zararının, ASCK'nın 130/3'üncü maddesi uyarınca, sanığa ödettirilmesine,
Karar verilmiştir.
Hüküm, sanık tarafından yasal süresi içerisinde ve sebep gösterilmeksizin temyiz edilmiş; tebliğnamede, onama isteminde bulunulmuştur.
Yapılan incelemede;
Askerlik hizmetini K.K.Kh.Ds.Kt.Grp.Ulş.Özl.Oto Bl.K.lığı emrinde 010225 askeri plaka numaralı minibüs şoförü olarak yerine getirmekte olan sanığın,
15.06.2008 günü akşam saatlerinde, Gazi Orduevi'nde yapılacak faaliyete katılacak personeli Oran lojmanlarından getirmesini müteakip, faaliyetin bitimine kadar orduevinin oto parkında beklemesi gerekirken, saat 20.55 sıralarında, yetkili amirlerinin bilgisi dışında sürücüsü olduğu araç ile ailesinin kendisine gönderdiği eşya paketini almak maksadıyla AŞTİ'ye gittiği ve söz konusu paketi aldıktan sonra saat 21.50 sıralarında döndüğü, yaklaşık 7 km yol kat edilmiş olması nedeniyle 2,81 YTL tutarında benzin sarfiyatı (Hazine zararı) meydana geldiği,
Böylece, sanığın, unsurları ve cezası ASCK'nın 130/1'inci maddesinde yazılı askeri eşyayı (aracı) hususi menfaatinde kullanmak suçunu işlediği samimi ikrarını içeren savunmaları (Dz. 17,30-31), tanıklar Ulş. Uzm.Çvş. Aşkın BAL (Dz.31), Ulş. Kd.Çvş. Mesut SAKAR (Dz.31) ve Ulş. Bçvş. Ziya AKBUDAK (Dz.32)'ın oluşa uygun ve birbiriyle örtüşen yeminli ifadeleriyle dosyada mevcut diğer yazılı delillerden anlaşılmıştır.
Askeri Ceza Kanununda savaş aracının açık bir tanımı yapılmamış olmasına rağmen, Ordu Teşkilat Malzeme Kadrolarında (TMK'da) ve birlik ikmal katalogu ve tahsis listesinde yer alan askeri araç benzeri binek araçlarının savaş zamanında birliğin muharebe gücüne etki edecekleri dikkate alındığında, hususi menfaatinde kullandığı 010225 askeri plaka No.lu midibüsün savaş aracı olması nedeniyle sanığa verilen temel cezanın ASCK'nın 130'ncu maddesinin 2'nci fıkrası gereğince artırılması gerekirken, artırılmamış olması hukuka aykırı ise de;
Aleyhe temyize gelinmemiş olduğundan, As.Yrg.İçt.Brl.Krl.nun 05.03.2004 tarihli, 2004/1-1 Esas ve Karar sayılı kararı uyarınca bozma sebebi yapılmayan bu hususa işaret ve tenkit etmekle yetinilmiştir.
Diğer taraftan, ASCK'nın 130'uncu maddesinin 3'üncü fıkrasının Kaybedilen, kasten terk veya kısmen yahut tamamen tahrip edilen ve harabolmasına sebebiyet verilen eşyanın ödettirilmesine de ayrıca hükmolunur şeklindeki düzenlemesine bakıldığında, kaybedilen, kasten terk, tahrip edilen veya harabolmasına sebebiyet verilen eşyanın ödettirilmesinin hüküm altına alınmış olmasına rağmen, eşyanın hususi menfaatte kullanılması neticesinde meydana gelen Hazine zararının tazmin edilmesine dair bir hüküm içermediği görülmektedir. Bu durumda, sanığın askeri eşyayı özel menfaatinde kullanmak suretiyle sebebiyet verdiği 2,81 YTL tutarındaki Hazine zararının, ASCK'nın 130/3'üncü maddesindeki emredici düzenleme uyarınca tazmin ettirilmesi mümkün olmayıp, 353 sayılı Kanun'un genel düzenleme niteliğindeki 16'ncı maddesi gereğince tazminine karar verilmesi gerekmesine (As. Yrg.2'nci D.nin 05.04.2005 tarihli, 2005/204-203; 27.03.2007 tarihli, 2007/1133-1118; 4'üncü Dairesinin 12.02.2002 tarihli, 2002/140-137 Esas ve Karar sayılı kararları bu yöndedir) rağmen; As. Yrg. Drl. Krl. nun 02.05.2002 tarihli, 2002/138-137 Esas ve Karar sayılı kararında, ceza davası yanında açılan istirdat ve tazmine ilişkin hukuk davasının özel hukuka ilişkin yasal düzenlemelere (BK, HUMK, MK gibi) göre yürütülmesi gerektiğinin belirtilmiş olması, somut olayda, sanığın oluşmasına sebebiyet verdiği Hazine zararının genel düzenleme niteliğindeki 353 sayılı Kanun'un 16'ncı maddesi yerine ASCK'nın 130/3 madde ve fıkrası gereğince tazminine karar verilmesi şeklindeki hukuka aykırılığın HUMK'nın 437'nci maddesinde belirtilen temyiz incelemesi ile ilgili bozma sebepleri arasında yer almaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, bozma sebebi yapılamayan bu hukuka aykırılığa da işaret edilmiştir.
Bu itibarla, Askeri Mahkemece; karar yerinde gösterilen yasal ve haklı gerekçelerle, sanığın üzerine atılı suçun bu şekilde sübuta erdiğinin kabulüyle, alt sınır üzerinde ceza tayin edilerek mahkumiyetine karar verilmesinde, cezasından azami oranında takdiri indirim yapılmasında, hapis cezasının yasada belirtilen alt sınır üzerinden adli para cezasına çevrilmesinde ve bu cezanın yasal imkansızlık nedeniyle ertelenmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın, sebepsiz temyizinin reddiyle usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama (Yukarıda işaret edilen ve bozma sebebi yapılmayan hususlar dışında) yönlerinden hukuka uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen sebepsiz temyiz isteminin, 353 sayılı Kanun'un 217/2'nci maddesi gereğince REDDİNE,
Usul ve esas yönlerinden hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 03.02.2009 tarihinde, tebliğnamedeki istem gibi, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy