(1632 S. K. m. 91) (5237 S. K. m. 86) (353 S. K. m. 9, 17, 176, 217) (ANY. MAH. 15.03.2012 T. 2011/30 E. 2012/36 K.)
Sanık hakkında 3.4.2012 tarihinde üste fiilen taarruz suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında daha önce verilen beraat hükmünün, Dairemizin 20.5.2015 tarihli ve 2015/294-301 sayılı kararı ile suç vasfına bağlı görev yönünden bozulması sonrasında, Askeri Mahkemece; sanığın suç tarihinde askerliğe elverişsiz olduğunun anlaşılması sebebiyle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır.
353 sayılı Kanun’un 9’uncu maddesine göre; askeri mahkemeler asker kişilerin askeri olan suçları ile bunların asker kişiler aleyhine (veya askeri mahallerde” ibaresi Anayasa Mahkemesi’nin 15/3/2012 tarihli ve E.: 2011/30, K.: 2012/36 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.) yahut askerlik hizmeti ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlara ait davalara bakmakla görevlidirler.
353 sayılı Kanun’un 17’nci maddesinde ise, “Askeri mahkemelerde yargılamayı gerektiren ilginin kesilmesi, daha önce işlenen suçlara ait davalara bu mahkemelerin bakma görevini değiştirmez. Ancak suçun askeri bir suç olmaması, askeri bir suça bağlı bulunmaması hâlinde askeri mahkemelerin görevi sona erer.” denilmektedir.
Sanık hakkında, GATA Eğitim Hastanesi Sağlık Kurulunun 15.9.2014 tarihli ve … sayılı “Disosyal kişilik bozukluğu (İleri derecede antisosyal kişilik bozukluğu)” tanılı ve “Askerliğe elverişli değildir. Askerliğe elverişsizlik hâli, sorulan suç tarihini(3.4.2012) kapsar.” şeklinde rapor düzenlendiği, böylece sanığın suç tarihinde asker kişi sıfatını haiz olmadığının belirlenmiş olduğu görülmektedir.
Bu kapsamda, suç tarihinde askerliğe elverişsiz olduğu için sivil kişi durumunda bulunan sanığın, mağdura karşı gerçekleştirdiği eylemin unsurları ve cezası ASCK’nın 91’inci maddesinde düzenlenen “üste fiilen taarruz” suçunu oluşturmasının mümkün olmadığı, TCK’nın 86’ncı maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturabileceği, bu suçun da askeri bir suç olmadığı gibi askeri bir suça da bağlı bulunmadığı dikkate alındığında, 353 sayılı Kanun’un 9, 17 ve 176’ncı maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından, görevsizlik kararının onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;
Müdafiin kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin, 353 sayılı Kanun’un 217/2’nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden hukuka uygun bulunan görevsizlik kararının ONANMASINA;
15.3.2016 tarihinde, tebliğnamedeki görüşe uygun olarak ve oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy