(5271 S. K. m. 223) (353 S. K. m. 205, 217)
353 sayılı Kanunun Temyiz edilebilen ve edilemeyen hükümler başlığını taşıyan 205inci maddesi, askeri mahkemece verilen hükümlerin kural olarak temyiz edilebileceğini, ancak üst sınırı beş yüz günü geçmeyen adli para cezasını gerektiren suçlarla ilgili beraat kararlarının ve kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümlerin temyiz edilemeyeceğini düzenlemiştir.
5271 sayılı CMKnın 223/1inci maddesinde, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararlarının hüküm olduğu açıklanmıştır.
353 sayılı Kanunun 217/1inci maddesi ise, Askeri Yargıtay, temyiz isteminin süresi içinde yapılmadığını veya hükmün temyiz edilemez olduğunu veya temyiz edenin buna hakkı olmadığını görürse, temyiz istemini reddeder. hükmünü içermektedir.
Gerek öğretide ve gerekse uygulamada beraat kararlarının gerekçe yönünden temyiz edilebileceği kabul edilmekte ise de; somut olayda sanığın temyiz isteminin yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmüne ilişkin olmayıp, 4.613,70 TL tutarındaki Hazine zararının takip ve tahsil hakkının saklı tutulması kararı hakkında olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda Hazine zararının takibine ilişkin kararın temyiz edilebilir nitelikte olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.
Askeri Mahkemenin Hazine zararının takip ve tahsili hakkının saklı tutulmasına dair kararı, tazmin (ödeme) hükmünde olmaması nedeniyle tek başına hukuki bir sonuç doğurmayan, sanığın hukuki durumunu belirlemeyen, sadece tazmin ve tahsil sürecinin başlatılabilmesine imkân sağlayan bir karardır. Diğer taraftan, bu kararların 353 sayılı Kanunun 205inci maddesinde sayılan temyiz edilebilir kararlar arasında gösterilmediği de açıktır.
Bu nedenle, sanığın, Hazine zararının takip ve tahsil hakkının saklı tutulmasına ilişkin kararına karşı yaptığı temyiz isteminin reddine karar verilmiştir (Askeri Yargıtay 1'inci Dairesinin 13.3.2013 tarih ve 2013/488-470; 21.9.2011 tarih ve 2011/759-757 sayılı kararları ile Dairemizin 10.7.2012 tarih ve 2012/804-834 sayılı kararları da aynı yöndedir.)
Sonuç: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin, 353 sayılı Kanunun 205 ve 217/1nci maddeleri gereğince REDDİNE,
12.4.2016 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak ve oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy