(1632 S. K. m. 66)
Sanığın, 5.5.2015 günü, iki günü yol süresi olmak üzere toplam yedi gün izne gönderildiği, en geç 12.5.2015 tarihinde Birliğine katılması gerekirken, izin süresinin son günü olan 12.5.2015 tarihinde
Tıp Merkezinden renal kolik teşhisiyle 10 gün istirahat aldığı, istirahat süresinin 21.5.2015 tarihinde sona erdiği, dönüş için tanınması gerekli bir günlük yol süresi de dikkate alındığında en geç 22.5.2015 tarihinde katılması gerekirken katılmadığı, 19.6.2015 tarihinde kendiliğinden Birliğine döndüğü, böylece 23.5.2015-19.6.2015 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın ailesinin sosyo-ekonomik durumu, anne babasının ayrı yaşıyor olması, babasının ailesinin geçimine katkı sağlamadığı, bir ablasının evli olup
da yaşadığı, annesinin öğrenci yurtlarında temizlik yaparak geçimlerini sağlamaya çalıştığı, sanık izinde iken annesinin oturduğu evin sahibinin annesini evden çıkarmak istediği, sanığın annesini bu durumda bırakamayarak çalıştığı ve para kazandığı, bu şekilde annesine yeni bir kiralık ev bulduğu, bundan sonra birliğine döndüğü, dolayısıyla suç kastı ile hareket etmediği belirtilerek beraatına karar verilmiştir.
Ancak, izin tecavüzü suçunun düzenlendiği ASCKnın 66/1-b maddesinde, bu suçun oluşabilmesi için failin özürsüz olması şartı aranmakta olup, özür kavramı Kanunda tanımlanmamış olmakla birlikte, Askeri Yargıtayın yerleşik kararlarında, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 ve 58inci maddelerinde sayılan ve bunlara benzerlik arz eden durumlar yasal ve geçerli özür olarak kabul edilmektedir. Sanık tarafından özür olarak ileri sürülen ve doğruluğu Nilüfer İlçe Emniyet Müdürlüğünün yaptığı araştırma sonucunda düzenlenen tutanakla da teyit edilmiş olan hususların, askerlik hizmetine üstün tutulabilir nitelikte ve izinde iken aniden ortaya çıkan, ağır hastalık, ölüm, tabii afet gibi hallerden olmadığı, müsnet suçun unsurları yönünden oluştuğu görülmekle, aksi düşünceyle verilen beraat hükmünün esas yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma nedeni karşısında, sanığa on gün istirahat verildiğini gösteren özel sağlık kuruluşu yazısı ve kayıtları (Dz.29,33,34,35) ile katılma tutanağının (Dz.30,32) aslının veya onaylı suretinin dosyaya ithali gerektiğine işaret edilmiştir.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;
Esas (sübut) yönünden hukuka aykırı olan beraat hükmünün, 353 sayılı Kanunun 221/1inci maddesi uyarınca, Askeri Savcının temyizine atfen ve resen BOZULMASINA; 12.04.2016 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak ve oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy