(2709 S. K. m. 141) (5237 S. K. m. 32) (5271 S. K. m. 225, 230)

Sanığın, 18.3.2014 tarihinde adresine üç gün izne gönderildiği, 2014 yılında kullandığı bir önceki izninde yol süresi tanındığından bu izninde yeniden yol süresi verilemeyeceği, ayrılış saati bilinmediği için sanık lehine hareketle 18.3.2014 tarihi saat 24.00de başlayan izin bitiminde, en geç 21.3.2014 tarihi saat 24.00de Birliğine katılması gerekirken aynı tarihte Devlet Hastanesinin raporu ile beş gün istirahat verildiği, 25.3.2014 tarihinde sona eren istirahat bitiminde için tanınacak bir gün yol süresi sonunda en geç 26.3.2014 tarihi saat 24.00de Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 31.3.2014 tarihinde Devlet Hastanesinin raporu ile beş gün istirahat verildiği, 2.4.2014 tarihinde adli bir suçundan çıkartılan yakalama emri gereğince emniyet birimlerince yakalandığı, Cumhuriyet Başsavcılığındaki sorgusunu takiben teslim edildiği Askerlik Şubesi tarafından 3.4.2014 tarihinde bir gün yol süresi verilerek ve 5 Nisan 2014 tarihinde Birliğime katılacağım. şeklindeki bildirim yazısı ile Birliğine sevk edildiği, en geç 5.4.2014 günü bitimine kadar Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 8.9.2014 tarihinde Askeri Mahkemesinin yakalama emri gereği yakalandığı anlaşılmış, Mahkemece de maddi olay, 31.3.2014 tarihli rapor belirtilmeksizin, bu şekilde kabul edilmiştir.

İzin tecavüzü suçu ile ilgili inceleme:

Askeri Mahkemece, sübut bulduğu kabul edilen izin tecavüzü suçunun temadisi, izin sırasında alınan ilk istirahat süresini takiben, sanığın Birliğine dönüş için tanınacak yol süresinin bitiminde başlatılmış, 2.4.2014 tarihinde yakalanması ile sonlandırılmıştır. Ancak, başlayan izin aşımı sürecinde 31.3.2014 tarihinde başvurulan Devlet Hastanesinin raporu ile verilen beş günlük istirahate gerekçeli kararda hiç yer verilmemiş, başlayan suç temadisini etkileyip etkilemeyeceği hakkında değerlendirme ve gerekçelendirme yapılmamıştır. Gerçekleşen eylemlerin varlığı ve etkilerinin tartışıldığı, maddi olayın bu suretle daha açık ve net olarak ortaya konulduğu bir gerekçenin varlığı ise temyiz denetiminde aranan bir unsur olduğundan, yeterli gerekçeyi içermeyen mahkûmiyet hükmünün öncelikle bu yönden hukuka aykırı olduğu kabul edilmiştir.

Yine, 31.3.2014 tarihli istirahat raporunda belirtilen rahatsızlığın öncesi, gelişimi, seyahat edilmesine engel olup olmayacağı hususunda bilirkişi olarak atanan uzman bir doktorun mütalaasının alınması akabinde özür, suç temadisi bitim tarihi ve böylece maddi olayın hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesinden sonra hukuki değerlendirme yapılması gerektiğinden, mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Firar suçu ile ilgili inceleme:

Askerlik Şubesi tarafından yol süresi verilerek Bir