(1632 S. K. m. 66) (5237 S. K. m. 32, 34, 50, 52, 62)
Askeri Mahkemece; sanığın 23.1.2013-14.3.2013 tarihleri arasında firar suçunu işlediği sabit görülerek, ASCK'nın 66/1-a, TCK'nın 62, 50 ve 52'nci maddeleri uyarınca, sonuç olarak 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş; bu hüküm, sanık tarafından, sebep gösterilmeksizin temyiz edilmiştir.
Yapılan incelemede:
Sanık J.Er S.G.nin, 23.1.2013 tarihinde çıktığı çarşı izninden dönmediği, müteakiben 14.3.2013 tarihinde
Emniyet Müdürlüğüne bağlı polis ekiplerince yakalandığı, böylece 23.1.2013-14.3.2013 tarihleri arasında firar suçunu işlediği anlaşılmaktadır.
Askeri Mahkemece; sanığın suç tarihlerindeki cezai ehliyetine ve askerliğe elverişli olup olmadığına dair şüphelerin,
Eğitim Hastanesi Sağlık Kurulunun 10.12.2014 tarihli ve 12828 sayılı Anksiyete bozukluğu, tanımlanmamış (ANTİSOSYAL KİŞİLİKTE ANKSİYETE BOZUKLUĞU, Disosyal Kişilik Bozukluğu tanısı ile Askerliğe elverişli değildir. Askerliğe elverişsizlik hâli Sağlık Kuruluna çıktığı tarihten itibaren geçerlidir, madde kullanımı bağımlılık düzeyinde değildir. TCK'nın 32/1, 32/2 ve 34'üncü maddelerinden yararlanması uygun değildir. raporu ile ortadan kaldırılması sonrası firar suçunu işlediği sabit görülerek, karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle alt sınırdan ceza tayin edilmesinde, lehine takdiri indirim hükmü uygulanmasında, adli sicil kaydında yer alan suç tarihinden önce kesinleşmiş kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü dikkate alınarak, objektif koşulun bulunmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasında ve hapis cezasının ertelenmemesinde, TCK'nın 50/1-a ve 52'nci maddeleri gereğince kısa süreli hapis cezasının beher günü alt sınırdan takdir edilerek adli para cezasına dönüştürülmesinde, adli para cezasının da taksitlendirilerek yazılı olduğu şekilde cezalandırılmasına karar verilmiş olmasında usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden hukuka aykırılık bulunmadığından, mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin, 353 sayılı Kanun'un 217/2'nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden hukuka uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
26.4.2016 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak ve oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy