(1632 S. K. m. 87)
Askeri mahkemece; sanığın, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 87/1 ve TCK'nın 59uncu maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm, sanık tarafından, sübut ve uygulamaya yönelik nedenlerle temyiz edilmiştir.
Yapılan incelemede; birlik komutanlığınca, cep telefonu kullanılması yasaklanmış olmasına rağmen, 28.06.2003 tarihinde çarşı iznine çıkan sanığın elinde cep telefonu bulunduğunun inzibatlar tarafından belirlendiği anlaşılmaktadır.
Kışla içinde cep telefonu bulundurulması ve kullanılmasının paklanmasına ilişkin emrin, birlik disiplin ve güvenliğini ilgilendirmesi nedeniyle askerî hizmete ilişkin olduğunda kuşku bulunmamaktadır.
Ancak, kışla dışında ve izinli olunan bir sırada cep telefonu bulundurma veya kullanmanın birlik disiplin veya güvenliği ile ilgili olduğunun kabulüne olanak bulunmamaktadır. Bu konuya ilişkin emirlerin amacı da, basit bir haberleşme aracı olmanın dışında başka amaçlarla da kullanılması mümkün olan cep telefonları vasıtasıyla birlik güvenliğine yönelik olarak doğabilecek tehlikeleri önlemek olduğu açıklamadan uzaktır. İzinli olunan sırada ve kışla dışında cep telefonu bulundurma veya kullanmanın, cep telefonu bulundurma veya kullanmayı yasaklayan emirler kapsamında olduğunu kabul etmek, bu konudaki emirlerin amacına uygun olmadığı gibi, böyle bir yasaklama, anayasal bir hak olan haberleşme
özgürlüğüne de aykırı olacaktır. Bu nedenle çarşı izni sırasında elinde cep telefonu bulundurduğu belirlenen sanığın, atılı suçtan beraeti yerine mahkûmiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, mahkûmiyet hükmünün esas, (sübut) yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy