(353 S. K. m. 19)
Askeri mahkemece; sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçu nedeniyle kurulan önceki mahkumiyet hükmünün Askeri Yargıtay 4'üncü Dairesinin 19.12.2006 tarih ve 2006/1522-1519 E.K. sayılı kararıyla suç vasfından bozulmasının ardından bu karara uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda;
Sanığın, 10.2.2004 tarihinde memuriyet görevini kötüye kullanmak suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 144'üncü maddesi delaleti ile 765 sayılı TCK'nın 240/2 ve 59/2'nci maddeleri gereğince 2016 YTL adli para cezası ve 2 ay 15 gün süreyle memuriyetten yoksun kılınma cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezası ile memuriyetten yoksun kılınma cezasının 647 sayılı kanunun 6'ncı maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir.
Bu hüküm, sanık tarafından tayin edilen cezanın eski hükümden daha ağır olduğu ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Sivas 5'inci P.Eğt. Tuğ. 2 nci Sınıf Askeri Ceza Ve Tutuk Evi Müdürlüğünde başgardiyan olarak görevli olan sanığa, askeri ceza ve tutuk evleri yönetimine ve cezaların infazına dair yönetmeliğin görevi ile ilgili olan hususlarını içeren gardiyan talimatının tebliğ edildiği, bu talimatta yer alan tutuklu ve hükümlü ile devamlı suretle mesafeli olunacak, kesinlikle samimi olunmayacak, herhangi şahsi bir malzeme alışverişi yapılmayacaktır şeklindeki düzenlemeye rağmen, tutuklu bulunan Uzm. Çvş. Göçer BORAN ile samimiyet kurduğu, bu tutukluya ve diğer birkaç hükümlüye ayrıcalıklı davranarak malzeme alışverişi yaptığı maddi vakıa olarak anlaşılmıştır.
Yukarıda açıklanan maddi olayda, sanığın 5'inci P. Eğt.Tuğ. K.lığı 2'nci Sınıf Askeri Ceza ve Tutuk Evi Müdürlüğünde gardiyan olarak görevli olduğu ve MSYT-453-1 (A) sayılı askeri ceza ve tutuk evlerinin yönetimine ve cezaların infazına dair yönetmeliğin 30'uncu maddesine göre ceza evinde bulunan tutuklu ve hükümlülere adil davranma ve farklı muamele yapmama (ayrıcalıklı davranmama); 32'nci maddesine göre, ceza evinde bulunan tutuklu ve hükümlülere bir şey vermeme konularında yükümlü olduğu görülmektedir.
Askeri ceza ve tutuk evlerinin yönetimine ve cezaların infazına dair yönetmeliğine paralel olarak hazırlanan emir ve talimatlarda ceza ve tutuk evi personelinin tutuklu ve hükümlülere karşı davranış şekilleri düzenlendiği, sanığın, ceza evinde tutuklu bulunan Uzm. Çvş G.B. ve birkaç hükümlüye porno dergi ve dışarıdan yiyecek maddesi getirmek suretiyle ayrıcalıklı davranma şeklinde gerçekleşen eylemin, memuriyet görevini kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de;
Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün Askeri Yargıtay 4'üncü Dairesinin 19.12.2006 gün ve 2006/1522-1519 E.K. sayılı kararı ile suç vasfından bozulmasına karar verildiği, bozmanın suç vasfına ilişkin olduğu ve göreve ilişkin olmaması nedeniyle bozmadan önce heyet halinde oluşan askeri mahkemenin görevi sona ermemektedir. 5.10.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5530 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi ile değiştirilen 353 sayılı Kanunun 19/1'inci maddesine göre, memuriyet görevini kötüye kullanma suçu ile ilgili yargılamaların tek hakimden oluşan askeri mahkeme tarafından yürütülmesi gerekmesine rağmen, 5530 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi ile değişik 353 sayılı Kanunun 19/4'üncü maddesine göre, iddianamenin kabulünden sonra, yargılamanın tek hakimle yürütülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilememesi ve mahkemenin kuruluşunu düzenlemesi nedeniyle doğrudan kamu düzenini ilgilendiren görev konusu ile ilgili bu düzenlemenin kesinleşmemiş nitelikteki tüm yargısal uyuşmazlıklar hakkında uygulanmasının zorunluluk arz etmesi birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkındaki yargılamanın heyet halindeki askeri mahkeme tarafından yürütülmesi gerekirken, tek hakimli askeri mahkeme tarafından yürütülmesinin 353 sayılı Kanunun 19 ve 207/3-A maddelerine göre mutlak kanuna muhalefet teşkil etmesi nedeniyle sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün usul yönünden bozulmasına karar verilmiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy