(1632 S. K. m. 87, 130, 137) (5237 S. K. m. 21, 44) (5271 S. K. m. 225) (353 S. K. m. 221) (AYDK 12.05.2011 T. 2011/46 E. 2011/43 K.)

&hellip,. Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı emrinde şoför olarak askerlik hizmetini yapan sanığın, 7.12.2013 tarihinde üzerine zimmetli &hellip,. plakalı &hellip,. marka askeri araç ile haber dağıtımı görevine gittiği, saat 12.00 sıralarında bu görevden döndüğü, sevk ve idaresindeki askeri aracı çalışır vaziyette araç sevk amirliğinin önüne bıraktığı, araç sevk amirliğinde görevli terhisli Ulş.Er Y.K.',ye görevin bittiğini rapor ettiği, Y.K.',nin de sanığa nöbetçi astsubayının kendisini çağırdığını söylemesi üzerine sanığın çalışır vaziyetteki askeri araca binerek herhangi bir görevlendirme yazısı olmadığı ve araç komutanı bulunmadığı hâ,lde nöbetçi amirliği istikametine doğru yola çıktığı, kendi sevk ve idaresinde bulunan araçla giderken önünde aynı istikamette seyreden &hellip,. plakalı &hellip,.. marka aracı sollamaya çalıştığı, bu sırada önünde bulunan askeri aracın kasisler nedeniyle yavaşladığı, bu esnada kışla hız limitlerine göre aşırı hızlı olan sanığın, öndeki aracın sol tarafına hafif bir şekilde çarptığı, bu çarpma sonucu aracın kontrolünü kaybettiği, sağa sola zikzak yapan aracın bordur taşlarına çarpmasıyla aracın sağ ön tekerleğinin koptuğu ve takla attığı, yapılan hesaplamalara göre araçta amortisman ve hurda bedeli düşülmüş hazine zararının 24.387,95 TL, araç sevk amirliği ile kaza yapılan alan arasındaki mesafenin 480 m olduğu ve bu mesafede aracın 0.084 TL yakıt sarfiyatı yaptığı, olay sebebiyle herhangi bir yaralanma meydana gelmediği ve yetkili Cumhuriyet savcılığı tarafından herhangi bir soruşturma yapılmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla maddi olgular olarak sabit olup, Askeri Mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Askeri Savcılığın 15.4.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar ve askeri aracı özel menfaatinde kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, Askeri Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, TCK',nın 44',üncü maddesinde yer alan fikri içtima hükümleri uygulanmak suretiyle sanığın askeri aracı özel menfaatinde kullanmak suçunu işlediği sabit görülerek, cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

Araç sevk amirliğinde görevli Ulş.Er Y.K.',nin tanık beyanları (Dz.79,124,197,268) ve sanığın savunmaları dikkate alındığında(Dz.244,247), olay tarihi olan 7.12.2013 gününün tatil günü(cumartesi) olduğu, sanığın üzerine zimmetli söz konusu aracın haber dağıtım aracı olduğu ve dış görevlere gönderildiği, nitekim olay günü sabahı saat 09.00 civarında da sanığın söz konusu araç ile haber dağıtım görevine gittiği, saat 12.00 civarında bu görevinden dönüp araç sevk amirliğine gittiğinde araç sevk amiri olarak görev yapan Ulş.Er Y.K.',nin görev kağıdını ve aracın anahtarını almaksızın sanığa nöbetçi astsubayının kendisini çağırdığını söylediği bunun üzerine sanığın, nöbetçi astsubayının kendisine araç ile yeni bir görev vereceğini düşünerek çalışır vaziyetteki askeri aracı ile nöbetçi amirliği istikametine doğru yola çıktığı, müteakiben kazanın meydana geldiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Sanığın eyleminin emre itaatsizlikte ısrar ve askeri aracı özel menfaatinde kullanmak suçlarını oluşturup oluşturmadığı açısından yapılan incelemede, , , ,

1) Dosya dizi 185',de bulunan Askeri Araç Sürücü Talimatının sanığa daha önceden tebliğ edildiği, söz konusu talimatın 10',uncu maddesinde görev dönüşü aracın park yerine çekildikten sonra araç anahtarının araç sevk amirine teslim edileceği, 11',inci maddesinde ise, görev kağıdı olmadan göreve çıkılmayacağının belirtilmiş olduğu, sanığın ise bu talimata aykırı hareket etmek suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği iddiası ile kamu davasının açıldığı ve bu suçtan mahkû,miyet hükmü kurulmamış olması sebebiyle de bu kararın Askeri Savcı tarafından sanık aleyhine temyiz edildiği,

ASCK&rsquo,nın 87&rsquo,nci maddesinde düzenlenen emre itaatsizlikte ısrar suçu, askeri hizmete ilişkin emrin gereğinin hiç yapılmaması, emrin yerine getirilmesinin sözlü veya fiili olarak açıkça reddedilmesi veya emir tekrar edildiği hâ,lde yerine getirilmemesi ve suç işleme kastıyla hareket edilmesi ile oluşmaktadır.

Emre itaatsizlikte ısrar suçunun manevi unsuru, astın itaatsizlik kastıyla hareket ederek emri hiç yapmamasıdır. Kast, kişi ile işlediği fiil ve neticesi arasında manevi bir bağ kurmaktadır. TCK&rsquo,nın &ldquo,Kast&rdquo, başlıklı 21&rsquo,inci maddesinin ilk fıkrasında, &ldquo,Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.&rdquo, şeklinde tanımlanmıştır. Bu tanıma göre, failin kast