(1632 S. K. m. 66, 73) (5237 S. K. m. 50, 52, 62) (353 S. K. m. 17)
Askeri Mahkemece; sanığın, 1.7.2015-15.8.2015 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek, ASCKnın 66/1-b, TCKnın 62, 50/1-a ve 52nci maddeleri uyarınca, 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Bu hüküm; sanık tarafından, uygulamaya yönelik nedenler ileri sürülerek, yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.
TBMM Başkanlığına verilen ve Mecliste kabul edilen 6771 sayılı Anayasa değişikliği teklifi içerisinde Askeri Yargıtayın kapatılmasının da öngörüldüğü dikkate alınarak, bahse konu teklifin kanunlaşmasının bekletici mesele yapılıp yapılmaması hususunda yapılan incelemede; henüz Resmi Gazetede yayınlanarak usulüne göre yürürlüğe girmemiş Anayasa değişikliği teklifinin bekletici mesele yapılmasının, adil yargılanma hakkının bir parçası olan makul sürede yargılanma hakkını ihlal edebileceği değerlendirilerek, Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 16.2.2017 tarihli ve 2017/1-12 E.K. sayılı kararı doğrultusunda temyiz incelemesi yapılmasına, Üye
.'nın, teklifin bekletici mesele yapılması gerektiği yolundaki karşı oyu nedeniyle, oy çokluğuyla karar verilmiştir.
Yapılan incelemede;
Sanığın, 22.6.2015 tarihinde 4 günü yol izni olmak üzere toplam 9 gün süreyle kanuni izne gönderildiği, bu izninden en geç 1.7.2015 tarihine kadar dönerek Birliğine katılması gerekirken dönmediği, 15.8.2015 tarihinde kendiliğinden gelerek Birliğine katıldığı, böylece 1.7.2015-15.8.2015 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği anlaşılmıştır.
Askeri Mahkemece; sanığın, tüm unsurları ile oluşan atılı suçtan yasal ve yeterli gerekçelerle alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri indirim yapılmasında, suç tarihinden önce işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkûmiyet hükmü alan ve hükmün açıklanması geri bırakılarak denetime tabi tutulan sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasında ve sanığın suç işlemeye meyilli kişilik yapısı gereği bir daha suç işlemeyeceği kanaati hâsıl olmadığından, cezasının ertelenmemesinde, kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan adli para cezasına asgari hadden çevrilmesinde; usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz taleplerinin reddiyle, mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç Ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin, 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden hukuka uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
28.3.2017 tarihinde tebliğnameye uygun olarak ve oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy