(1632 S. K. m. 130) (5237 S. K. m. 50, 62)
Sanık hakkında daha önce verilen mahkûmiyet hükmünün, Dairemizin 15.3.2016 tarihli ve 2016/145-160 E.K. sayılı ilamıyla usul yönünden bozulması üzerine, Askeri Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; sanığın, 3.11.2014 tarihinde askeri eşyayı özel menfaati için kullanmak suçunu işlediği kabul edilerek, ASCKnın 130/1, 2 ve TCKnın 62/1inci maddeleri uyarınca, 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCKnın 50/1-f maddeleri uyarınca verilen hapis cezasının yarısı kadar süreyle (bir ay yedi gün) kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesine karar verilmiş; bu hüküm, sanık tarafından haksız yere yargılandığımdan dolayı bu karara itiraz ediyorum denilmek suretiyle, sebep gösterilmeksizin temyiz edilmiştir.
316 milletvekilinin imzası ile TBMM Başkanlığına verilen ve TBMM Genel Kurulunda yapılan ilk tur oylamalarında kabul edilen Anayasa değişikliği teklifinin geçici maddesinde, Askeri Yargıtayın kapatılmasının öngörüldüğü dikkate alınarak, bahse konu teklifin kanunlaşmasının bekletici mesele yapılması gerekip gerekmediği tartışılmış, teklifin kanunlaşması mutlak olmadığından ve kanunlaşsa bile, kanunlaşana kadar zaman gerekip, bekletici mesele yapılması dosyanın sürüncemede kalmasına neden olabileceğinden, temyiz incelemesinin sürdürülmesine, Üye
..'nın, teklifin bekletici mesele yapılması gerektiği yolundaki karşı oyu nedeniyle, oy çokluğuyla karar verilmiştir.
İncelenen dosya içeriğinden; sanığın, 3.11.2014 tarihinde, şoförü olarak görevli olduğu
. plakalı araç ile Tuğg. Ö.A.ı ve ardından Tuğg. Ö.A.ın emir astsubayını evlerine bıraktıktan sonra Birliğe geri dönmesi gerekirken dönmeyerek, kullanması gereken güzergâhtan ayrılarak kız arkadaşının evine gittiği, tahsis amacı dışında kullandığı söz konusu araçla yaklaşık 4 kilometre fazla yol kat ettikten sonra geri döndüğü, böylece askeri eşyayı özel menfaati için kullanmak suçunu işlediği anlaşılmaktadır.
Askeri Mahkemece gösterilen yasal ve yeterli gerekçeyle; sanığın yüklenen suçu işlediği kabul edilerek, yazılı olduğu şekilde cezalandırılmasında, cezasının seçenek yaptırımlardan kamuya yararlı bir işte çalışmaya çevrilmesinde, usul ve esas yönlerinden bozmayı gerektirecek nitelikte herhangi bir hukuka aykırılığa rastlanılmadığından, sanığın temyiz isteminin reddiyle mahkûmiyet onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç Ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin, 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden hukuka uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
17.1.2017 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak ve oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy